بازار
طراحی این مجموعه را دفتر معماری موریس و استیدمن بر عهده داشت. مرکز ولفسون امروزه آزمایشگاه‌های تخصصی پژوهش و آموزش، فضاهای یادگیری انعطاف‌پذیر، امکانات پژوهش تحصیلات تکمیلی، دفاتر دانشگاهی، فضاهای اجتماعی و اتاقی چنددینی را در خود جای داده است.
نمای بتنی شاخص و ثبت در فهرست میراث تاریخی
ساخت مرکز ولفسون بخشی از گسترش گسترده پردیس جان اندرسون دانشگاه استرثکلاید بود. این روند پس از اعطای منشور سلطنتی به دانشگاه در سال ۱۹۶۴ شکل گرفت. در آن دوره، رابرت متیو طرح جامعی برای بازآفرینی محدوده‌ای تهیه کرد که در جریان تخریب بافت‌های فقیرنشین منطقه تاونهِد قرار داشت.
سازمان میراث تاریخی اسکاتلند، موسوم به «هیستوریک انوایرونمنت اسکاتلند»، این ساختمان را در سال ۲۰۱۲ در فهرست بناهای حفاظت‌شده قرار داد. در توصیف این نهاد، مرکز ولفسون نمونه‌ای خوش‌جزئیات و با تغییرات اندک از معماری مدرنیستی آموزشی پس از جنگ معرفی شده است که یکی از برجسته‌ترین دفاتر معماری اسکاتلند آن را طراحی کرده است.
بازسازی ۱۵٫۵ میلیون پوندی و حفظ هویت معماری
بازسازی مرکز ولفسون با هزینه ۱۵٫۵ میلیون پوند در سال ۲۰۲۱ به پایان رسید. در این پروژه، نمای بتنی پیش‌ساخته با الگوی شیاردار و هندسه شورون، با دقت مرمت شد و همزمان آزمایشگاه‌ها، فضاهای آموزشی و دفاتر به‌روزرسانی شدند.
همچنین، الحاق راه‌پله و آسانسور جدید با هدف بهبود دسترسی‌پذیری و ارتقای ایمنی در برابر آتش انجام گرفت. رویکرد بازسازی بر حفظ ویژگی‌های معماری شاخص بنا در کنار پاسخ‌گویی به نیازهای امروزی متمرکز بود.
موریس و استیدمن؛ از خانه‌های مدرنیستی تا ساختمان‌های دانشگاهی
دفتر معماری موریس و استیدمن بیشتر به‌واسطه خانه‌های شاخص مدرنیستی خود در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ شناخته می‌شود؛ بسیاری از این خانه‌ها اکنون در فهرست بناهای حفاظت‌شده قرار دارند. …
