بازار
ماده و ضدماده هنگام برخورد یکدیگر را نابود می‌کنند و انرژی آزاد می‌سازند. اگر جهان اولیه مقادیر مساوی از هر دو را در خود داشت، باید یکدیگر را از بین می‌بردند و جهانی پر از انرژی اما بدون ستاره، سیاره یا انسان برجای می‌گذاشتند.
اما در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶، فیزیک‌دانان دانشگاه ساوت‌همپتون و مؤسسه فناوری هند کانپور اعلام کردند نظریه جدیدی برای توضیح چرایی وجود همه چیز — از جمله ما — دارند. آنها گفتند یک ذره اغلب فراموش‌شده، نوترینوی سنگین جدا شده، ممکن است توضیح دهد چگونه ماده در جهان اولیه غالب شد.
ریشاو روشان، هم‌نویسنده این پژوهش از دانشگاه ساوت‌همپتون، گفت: «این نوترینوی سنگین جدا شده مدت‌ها به عنوان یک جزئیات پس‌زمینه بی‌ربط در فیزیک ذرات رد می‌شد. با این حال، این ذره به‌طور باورنکردنی کند واپاشی می‌شود. با سرد شدن کیهان پس از مه‌بانگ، این ذره به اندازه کافی عمر کرد که به‌طور موقت چگالی انرژی جهان را در دست بگیرد و دوره‌ای با غلبه ماده را آغاز کند.»
این پژوهشگران مقاله داوری‌شده خود را در ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در نشریه Physical Review Letters منتشر کردند.
نوترینوی سنگین جدا شده چیست؟
نوترینوها ذرات زیراتمی کوچکی هستند که بار الکتریکی ندارند و تقریباً جرمی ندارند. آنها به ندرت با ماده دیگر برهم‌کنش می‌کنند. تریلیون‌ها نوترینو هر ثانیه بدون اینکه متوجه شوید از بدن شما عبور می‌کنند. دانشمندان گاهی آنها را «ذرات روح» می‌نامند زیرا تشخیصشان بسیار دشوار است.
نوترینوی سنگین جدا شده یک ذره نظری است که به‌طور باورنکردنی پرجرم است و واپاشی کندی دارد. به آن «راست‌گرد» می‌گویند زیرا اسپین کوانتومی آن با جهت حرکتش هم‌راستا است. این ذره فقط به‌طور ضعیف با ذرات دیگر برهم‌کنش می‌کرد، بنابراین می‌توانست مدت طولانی در جهان اولیه زنده … …
