بازار
حسن روزی‌طلب، مدیرکل سابق برنامه‌های سیاسی صداوسیما، در یکی از تریبون‌های شبانه تجمعات، اظهاراتی مطرح کرده که نسبت آن با اقتضائات امروز کشور روشن نیست. او که پس از حاشیه‌های عملکردش در جریان جنگ، از مسئولیت خود در صداوسیما کنار رفت، اکنون در شرایطی که تهدیدات دشمن افزایش یافته و کشور در معرض احتمال یک رویارویی نظامی دیگر قرار دارد، روایتی از تحولات سیاسی و تصمیمات مسئولان ارائه می‌کند که سه پیامد نگران‌کننده دارد.
۱. «تلاش برای قرار دادن تفاهم در نقطه مقابل انتقام خون رهبر شهید است.» روزی‌طلب با صورت‌بندی این دوگانه، چنین القا می‌کند که پذیرش تفاهم به معنای فراموش کردن خون‌خواهی و عقب‌نشینی از انتقام است. این استدلال، مغالطه‌آمیز است و متأسفانه از خشم مقدس مردم سوءاستفاده می‌کند؛ زیرا انتقام، پیش از آنکه یک شعار احساسی باشد، به قدرت، امکانات و آمادگی عملیاتی نیاز دارد.
اتفاقاً تفاهمی که امکان فروش میلیون‌ها بشکه نفت، ایجاد تنفس اقتصادی و بازسازی بخشی از ظرفیت‌های دفاعی کشور را فراهم کند، می‌تواند در خدمت تقویت همین قدرت برای انتقام باشد. فرماندهان نظامی و مسئولان کشور، بیش از هر فرد دیگری با الزامات و هزینه‌های یک رویارویی نظامی آشنا هستند. پرسش اینجاست: اگر قرار است انتقامی در کار باشد، چه کسانی جز همین فرماندهان، مسئولان و مردمی که پای کشور ایستاده‌اند، باید مقدمات آن را فراهم کنند؟ چرا باید تصمیمی را که با هدف افزایش توان ملی اتخاذ شده است، به فراموشی انتقام تعبیر کرد؟ چنین ادبیاتی حتی با توصیه صریح رهبر انقلاب در تیرماه درباره حفظ اعتماد به مسئولان نیز در تعارض قرار می‌گیرد.
۲. ادعای «تلاش عده‌ای در داخل ساختار قدرت … …
