بازار
سیتروئن مدل GS را در نمایشگاه خودروی پاریس در سال ۱۹۷۰ معرفی کرد. طراحی رادیکال و آیرودینامیک این خودرو توجه زیادی برانگیخت، اما ویژگی‌های فنی آن نیز اهمیت ویژه‌ای داشتند.
این مدل از سامانه انتقال قدرت دیفرانسیل جلو استفاده می‌کرد؛ رویکردی که در محصولات سیتروئن از زمان معرفی مدل Traction Avant رواج یافته بود. نیروی محرکه GS از یک موتور چهارسیلندر نوآورانه با خنک‌کاری هوا تأمین می‌شد که به پایین نگه داشتن مرکز ثقل خودرو کمک می‌کرد.
یکی دیگر از ویژگی‌های مهم GS، استفاده از ترمزهای دیسکی هیدرولیکی در هر دو محور جلو و عقب بود؛ قابلیتی که در اوایل دهه ۱۹۷۰ حتی در خودروهای گران‌قیمت نیز چندان رایج نبود.
با این حال، برجسته‌ترین ویژگی فنی GS، سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک ساده‌شده آن بود که از مدل DS به ارث رسیده بود. این سامانه، سواری نرم و متفاوتی فراهم می‌کرد. سیتروئن GS در سال ۱۹۷۱ عنوان خودروی سال اروپا را به دست آورد.
طراحی کوپه کامارگ به دست برتونه
نوچو برتونه ظرفیت قابل‌توجهی برای توسعه نسخه‌ای اختصاصی از GS می‌دید. در همین راستا، مارک دشان که به‌تازگی به مجموعه او پیوسته بود، مأمور طراحی یک نسخه کوپه شد.
در طرح جدید، فاصله محوری دقیقاً برابر با مدل GS باقی ماند و طول کلی خودرو نیز تفاوت چندانی با نسخه اصلی نداشت. تغییرات اصلی به عرض و ارتفاع بدنه مربوط می‌شد.
عرض سیتروئن GS کامارگ به یک هزار و ۶۸۰ میلی‌متر رسید؛ در حالی که عرض مدل GS برابر با یک هزار و ۶۰۸ میلی‌متر بود. همچنین ارتفاع خودرو حدود ۲۰ سانتی‌متر کمتر از مدل اصلی در نظر گرفته شد.
جزئیات ظاهری و رونمایی در نمایشگاه ژنو
در طراحی کامارگ، ویژگی شناخته‌شده محصولات سیتروئن، یعنی پیش‌آمدگی بیشتر بخش جلویی بدنه نسبت به بخش عقب، حفظ شد. دشان همچنین با ایجاد برشی در اطراف گلگیر عقب، به سبک طراحی سیتروئن، بر پویایی نمای عقب تأکید کرد. …
