بازار
به گزارش فرارو، فیلم سراغ جهانی رفته که در آن دیده‌شدن می‌تواند به ابزاری برای کسب ثروت، اعتبار و قدرت تبدیل شود اما آیا بلندپروازی همیشگی نعمت‌الله در این اثر به تجربه‌ای متفاوت منجر شده است؟
نگاهی به کارنامه حمید نعمت‌الله نشان می‌دهد که بلندپروازی یکی از ویژگی‌های اصلی سینمای اوست. از «بوتیک» و «بی‌پولی» تا «رگ خواب» و «شعله‌ور»، او بارها به سراغ شخصیت‌هایی رفته که با بحران هویت، غرور، حسادت یا فروپاشی عاطفی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. «آرایش غلیظ» و «قاتل و وحشی» نیز تمایل او به تجربه‌گرایی در روایت و فرم را نشان می‌دهند.
نعمت‌الله معمولا می‌کوشد از یک موقعیت فردی یا اجتماعی به لایه‌های پیچیده‌تری از روان انسان برسد. در «بت» نیز مسئله فقط اینفلوئنسرها و مناسبات اقتصادی پیرامون آن‌ها نیست. فیلم می‌خواهد نشان دهد انسان برای دیده‌شدن و به رسمیت شناخته‌شدن تا کجا حاضر است خودش را در معرض نگاه دیگران قرار دهد.
با این حال، بلندپروازی زمانی به امتیاز تبدیل میشود که فیلمنامه بتواند ایده‌های مختلف را در مسیری منسجم به هم پیوند دهد. تعدد موضوعات به‌خودی‌خود نشانه عمق نیست و اگر شخصیت‌ها نتوانند این ایده‌ها را به حرکت درآورند، نتیجه چیزی جز پراکندگی روایی نخواهد بود. «بت» نیز از همین مشکل آسیب می‌بیند. وقتی دیده‌شدن به مسئله هویت تبدیل میشود
یکی از جنبه‌های قابل‌توجه «بت» پرداختن به جهانی است که در آن توجه دیگران ارزش اقتصادی پیدا کرده است. دیده‌شدن می‌تواند به ابزاری برای کسب درآمد، قدرت و اعتبار تبدیل شود اما همین سازوکار آدم‌ها را وادار می‌کند برای حفظ جایگاه خود، مدام تصویری قابل‌قبول از خویش عرضه کنند. …
