هجرت معنوی هانری کربن

هانری کربن پدیده عجیبی است. چنان شیفته ایران و فیلسوفان ایرانی از ابوعلی سینا و سهروردی تا ملاصدرا است که کمتر کسی همچون او را می‌توان پیدا کرد. کربن اولین مترجم آثار استادش هایدگر است. او تحت تأثیر هایدگر به سراغ اندیشمندان ایرانی آمد تا با شیوه پدیدارشناسان به فهم تازه‌ای از اندیشه، فرهنگ و سنت ایران دست پیدا کند، اما در همین مسیر بود که سهروردی از او جان شیفته‌ای ساخت و از استادش هایدگر چیزی جز روش تحقیق نماند. این هم طنز تاریخ است که یک متفکر فرانسوی در سهروردی ذوب می‌شود و روشنفکران ایران را هایدگر مسحور می‌کند. حسن سیدعرب در کتاب «هانری کربن از غربت غربی به مشرق انوار»، راوی این تطور است که با او به گفت‌وگو نشسته‌ایم. سیدعرب معتقد است تمرکز کربن بر فلسفه سهروردی موجب شد که کربن از مطالعات فلسفی خود در غرب دور شود و بر این اساس، به‌نوعی از غرب هجرت معنوی کرد و این هجرت تا پایان عمر ادامه یافت و موجب شد تا تعمق او در میراث عقلی و شهودی حکمت ایران باستان و فلسفه اسلامی بیشتر شود. تعمق کربن در این طریق از تفکر و آشنایی روزافزون با فلسفه سهروردی، پیوند کربن را با آموزه‌های فلسفی در غرب کمتر کرد و به گسست معرفتی او از غرب منجر شد.

 کتاب «هانری کربن از غربت غربی به مشرق انوار» تلاشی است برای نشان‌ دادن سیر تطور معنوی از هایدگر به سهروردی. آیا این تطور موجب گسست کربن از هایدگر شده است؟ …