این توافق که در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶ توسط کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، و شاهزاده عبدالعزیز بن سلمان، وزیر انرژی عربستان، امضا شد، چارچوب حقوقی ۳۰ سالهای را برای همکاری هستهای غیرنظامی فراهم میکند. هدف اصلی آن توسعه برنامه انرژی هستهای عربستان برای تولید برق، تنوع بخشی به سبد انرژی این کشور، و کاهش وابستگی به نفت عنوان شده است. یکی از جنبههای بحثبرانگیز توافق، مسیر احتمالی برای غنیسازی اورانیوم در خاک عربستان است.
برخلاف «استاندارد طلایی» که در توافق مشابه سال ۲۰۰۹ با امارات متحده عربی اعمال شد و غنیسازی و بازفرآوری را ممنوع میکرد، توافق با عربستان، امکان ساخت تأسیسات غنیسازی در خاک این کشور را باز میگذارد. همچنین در این توافق نامه، عربستان به پذیرش پروتکل الحاقی آژانس بینالمللی انرژی اتمی ملزم نشده و به جای آن، توافق پادمانی دوجانبه میان آمریکا و عربستان با تدابیر نظارتی اضافی، پیشبینی شده است. موافقان توافق، به ویژه مقامات دولت دونالد ترامپ و برخی کارشناسان انرژی و امنیت ملی آمریکا، آن را گامی استراتژیک و اقتصادی و مهم میدانند. …
