بازار
هر محصول دست‌ساز، حاصل تجربه، شناخت مواد اولیه و صرف زمان برای خلق اثری است که علاوه بر ارزش کاربردی، بخشی از فرهنگ و هویت بومی منطقه را بازتاب می‌دهد؛ با این حال، حفظ این میراث در زندگی امروز به فراهم بودن شرایط تولید و امکان کسب درآمد از هنر وابسته است.
دغدغه مشترک هنرمندان صنایع‌دستی بابلسر، فاصله میان توانایی تولید و امکان فروش پایدار است. در حالی که برخی محصولات دست‌باف قابلیت عرضه به بازارهای خارج از کشور را پیدا کرده‌اند، تأمین مواد اولیه، محدود بودن مشتریان برخی رشته‌ها و نیاز به معرفی گسترده‌تر آثار همچنان از موانع فعالیت تولیدکنندگان به شمار می‌رود.
محمد ابراهیمی، هنرمند ۳۴ ساله اهل روستای اجاکسر شهرستان بابلسر، از حدود ۱۳ یا ۱۴ سالگی وارد حوزه صنایع‌دستی شده و اکنون ۲۱ سال سابقه فعالیت در رشته نساجی سنتی دارد. او نزدیک به ۱۲ سال نیز به‌صورت تخصصی در زمینه ابریشم فعالیت کرده و بخشی از فرآیند تولید را از پرورش کرم ابریشم و تهیه پیله تا تبدیل آن به نخ و بافت پارچه دنبال می‌کند.
این هنرمند بابلسری با اشاره به شیوه تولید نخ ابریشم گفت: تا جایی که اطلاع دارم، در حال حاضر از معدود افرادی هستم که در مازندران نخ ابریشم را به روش کاملاً سنتی و دستی تولید می‌کنم و در زمینه بافت پارچه ابریشم نیز فعالیت دارم.
ابراهیمی با بیان اینکه محصولات ابریشمی دست‌باف به دلیل زمان‌بر بودن فرآیند تولید و استفاده از مواد اولیه طبیعی، قیمت بالاتری دارند، افزود: این محصولات مشتریان خاص خود را می‌طلبند، اما بازار آنها وجود دارد و بخشی از تولیدات من تاکنون به کشورهای مختلف از جمله عربستان، هلند و ترکمنستان عرضه شده است.
ابراهیمی یکی از مهم‌ترین نیازهای فعالان صنایع‌دستی را معرفی محصولات و ایجاد بازار فروش دانست و اظهار کرد: ما بیش از آنکه به حمایت مالی نیاز داشته باشیم، به معرفی و ایجاد بازار فروش نیاز داریم. باید محصولات دست‌ساز و دست‌بافت بیشتر دیده شوند تا مردم با ارزش و زحمت تولید آنها آشنا شوند. …
