نخستین نگرانی، حریم خصوصی است. برخلاف تصور عمومی، استفاده از فیلترشکن به معنای حذف کامل امکان ردیابی کاربر نیست. کاربر در واقع بخشی از مسیر ارتباطی خود را به یک ارائهدهنده دیگر میسپارد و این شرکت، بسته به نوع سرویس و سیاستهای خود، میتواند به اطلاعاتی درباره اتصال و الگوی استفاده دسترسی داشته باشد.
پژوهشی که با بررسی ۲۸۳ برنامه ویپیان اندرویدی انجام شده، مواردی از نشت اطلاعات «دیاناس» و آیپی نسخه ششم، استفاده از شیوههای ناامن ارتباطی و حتی رهگیری ترافیک در برخی برنامهها را شناسایی کرده است.
خطر دوم، فیلترشکنهای رایگان و ناشناس است. برخی از این برنامهها برای تأمین هزینه خود به تبلیغات، ردیابی یا جمعآوری داده متکی هستند. در یک بررسی از ۱۰۰ فیلترشکن رایگان اندرویدی، وجود ابزارهای ردیابی در تعداد زیادی از برنامهها و مواردی از اشتراکگذاری اطلاعات کاربران با شرکتهای ثالث گزارش شده است.
امنیت حسابهای بانکی و اطلاعات حساس نیز موضوع مهم دیگری است. نصب برنامههای ناشناس با دسترسیهای گسترده میتواند در صورت وجود کد مخرب، کاربر را در معرض سرقت … …
