گزارشهای اخیر خبرگزاریها از یمن، حامل خبری بود که فراتر از یک تحول میدانی ساده، یک «زلزله ژئوپلیتیک» در معادلات امنیتی غرب آسیا و جهان محسوب میشود. بر اساس گزارشها، نیروهای انصارالله یمن در یک عملیات برقآسا و هماهنگ ۱۸ ساعته، آخرین مناطق ساحلی تحت کنترل نیروهای مزدور ائتلاف سعودی-اماراتی در ساحل دریای سرخ را به تصرف خود درآوردند. این پیشروی استراتژیک، از خروج مزدوران سعودی از «مخا» آغاز شد و با تصرف شهرهای «ذباب» و «مُراد» ادامه یافت اما نقطه عطف این عملیات، پیشروی جسورانه یگانهای دریایی انصارالله در آبهای ساحلی و به کنترل درآوردن جزیره راهبردی «میون» در قلب تنگه بابالمندب و ورود به جزیره «زُقَر» بود.
چگونه کشوری که تحت شدیدترین و طولانیترین محاصرههای تاریخ معاصر قرار دارد، توانسته ائتلافی از ثروتمندترین کشورهای جهان عرب با پشتیبانی مدرنترین ماشین جنگی غرب را شکست دهد؟
یمن؛ «ویتنام مصر» و گورستان امپراتوریها
برای درک آنچه امروز در یمن میگذرد، باید به حافظه تاریخی این سرزمین و سابقه مقاومت شیعیان یمن رجوع کرد. مجموعه رخدادهای تاریخی باعث شده تحلیلگران بهدرستی یمن را به عنوان «گورستان امپراتوریها» نامگذاری کنند. امپراتوری عثمانی در اوج قدرت خود، تلفات چنان سنگینی در این جغرافیا داد که یمن را به عنوان نماد بیبازگشت بودن سربازان شناخت! اما مشهورترین نمونه معاصر، به دهه ۱۹۶۰ میلادی و مداخله نظامی مصر بازمیگردد. جمال عبدالناصر، رئیسجمهور وقت مصر در جریان جنگ داخلی یمن (۱۹۶۲ تا ۱۹۷۰) با ارتش مجهز و کلاسیک خود وارد یمن شد. او بیش از ۷۰ هزار نیروی نظامی تازهنفس را به یمن اعزام کرد اما مقاومت سرسختانه یمنیها در کوهستانها، ارتش مصر را در یک جنگ فرسایشی بیامان، گرفتار کرد. مصر در این جنگ بیش از ۱۰ هزار کشته و خسارات مالی جبرانناپذیری متحمل شد تا جایی که ناصر اذعان کرد این سرزمین تبدیل به «ویتنام مصر» شده است. …
