۱۱ اسفند ۱۴۰۴؛ دو فروند سوخو-۲۴ ارتش در یک عملیات پیچیده و حماسی به سمت العدید پرواز میکنند. شاهکاری هوانوردی که یکی از افتخارآمیزترین عملیاتهای رزمی نیروی هوایی را رقم زد. ماموریت با موفقیت کامل انجام میشود، اما در مسیر بازگشت، پدافند شلیک میکند و چهار خلبان ناچار به اجکت میشوند.
از آن روز تاریخی، ۶ ماه گذشته است. پیکر «مجید کاظمی» به وطن برگشت، اما سه نام دیگر — جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران بهروشیان — در هالهای از ابهام و پنهانکاری باقی ماندند. ۶ ماه تمام، قطر مدعی بود فقط یک پیکر پیدا کرده و بس! سخنگوی وزارت خارجهشان جلو دوربینها آمد و با قاطعیت اسارت خلبانان را انکار کرد.
در این میان، حساسیت این پرونده ملی ایجاب میکند که دستگاه دیپلماسی با جدیت و شتاب بیشتری ابعاد مختلف آن را پیگیری کند. خلبانانی که خردکنندهترین ضربه را به قلب دشمن زدند و یکی از بزرگترین افتخارات تاریخ نیروی هوایی را آفریدند، چشمانتظار ورود قاطعانه و بدون فوت وقت وزارت امور خارجه هستند. ۶ ماه بلاتکلیفی، لزوم پیگیریهای مؤثرتر و اتخاذ موضعی محکمتر در برابر ادعاهای طرف قطری را روشن میسازد.
قطر با کارشکنی پیاپی حتی اجازه ورود به تیم کارشناسی ارتش را نمیدهد و برخلاف روشنترین بندهای کنوانسیون … …
