سیدمهدی طبایی، رئیس سازمان جهاد دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی تهران، این آمار را اعلام کرده است. اگر این روند ادامه پیدا کند، نظام سلامت در سالهای آینده نهفقط با افزایش تعداد نسخهها، بلکه با موجی از عوارض دیابت، هزینههای درمانی، ازکارافتادگی و فشار بیشتر بر بیمهها مواجه خواهد شد.
وزارت بهداشت برای متوقف کردن این روند چه میکند؟ آیا قرار است هر سال بر تعداد بیماران افزوده شود و بعد درباره قیمت انسولین، پوشش بیمه و کمبود دارو تصمیمگیری کنیم؟ یا قرار است سیاست سلامت از «درمان بیمار» به «پیشگیری از بیمار شدن» تغییر کند؟
سازمان جهانی بهداشت تأکید میکند که تغذیه سالم، فعالیت بدنی، کنترل وزن و تشخیص زودهنگام میتوانند در پیشگیری یا به تأخیر انداختن دیابت نوع ۲ مؤثر باشند.
اما در ایران، پیشگیری از دیابت را نمیتوان جدا از وضعیت معیشت مردم بررسی کرد. وقتی غذای سالم از سفره حذف میشود
توصیه به مردم برای «تغذیه سالم» زمانی معنا دارد که غذای سالم برای آنها قابل خرید باشد. تورم فقط عددی در گزارشهای اقتصادی نیست؛ میتواند مستقیماً بر انتخاب غذایی خانوار اثر بگذارد. وقتی قیمت پروتئین، لبنیات، حبوبات، میوه و سبزی افزایش پیدا میکند، خانوادهای که درآمدش همپای قیمتها رشد نکرده، ناچار است از سبد غذایی خود بزند.
در شهریور ۱۴۰۵، تورم نقطهبهنقطه کل کشور به ۸۹.۸ درصد و تورم سالانه به ۷۳.۶ درصد رسید. در همین شرایط، گزارشهای مبتنی بر دادههای مرکز آمار نشان میدهد سهم خوراکیها در هزینه خانوارهای کمدرآمد بهمراتب بیشتر از خانوارهای پردرآمد است؛ بهطوری که در دهک اول، خوراکیها، آشامیدنیها و دخانیات حدود ۴۲ درصد از وزن هزینهای سبد خانوار را تشکیل میدهد.
این یعنی یک توصیه ساده پزشکی مثل «سبزیجات بیشتر، غذای فرآوریشده کمتر، پروتئین مناسب و کاهش مصرف قند» برای همه مردم الزاماً توصیهای عملی نیست. …


دانلود از کافه بازار










































































































