دشمنی ایران و آمریکا چگونه پایان می‌یابد؟

کد خبر: 799033 | ۱۴۰۵/۰۸/۱۸ ۱۲:۴۰:۱۱ اعتمادآنلاین |

محمدجواد حق‌شناس در یادداشتی با عنوان «بازخوانی ۲۵ سال خطای راهبردی» در روزنامه اعتماد نوشت: 25  سال پس از حملات تروریستی یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱، اکنون که ایران و امریکا یکی از دشوارترین دوره‌های مناسبات خود را تجربه می‌کنند، بازخوانی یک پرسش تاریخی ضرورتی تازه یافته است: آیا واشنگتن در این ربع قرن، دشمنان و تهدیدهای واقعی امنیت ملی خود را به ‌درستی شناسایی کرده است؟ چگونه سیاستی که با هدف مبارزه با تروریسم آغاز شد، سرانجام به جنگ با کشوری انجامید که هیچ‌ یک از عاملان یازدهم سپتامبر تابعیت آن را نداشتند؟ البته خطاهای راهبردی تنها به طرف امریکایی محدود نبوده و تصمیم‌ها و رویکردهای طرف ایرانی نیز از چنین خطاهایی مصون نمانده است؛ موضوعی که در یادداشت‌های پیشین این مجموعه به برخی مصادیق آن پرداخته‌ایم و اینجا برای پرهیز از تکرار به بازگویی آنها نمی‌پردازیم. تاریخ روابط دو کشور سرشار از تصمیم‌هایی است که پیامدهای آنها سال‌ها بعد آشکار شده است. مادلین آلبرایت، وزیر خارجه وقت امریکا، در سخنرانی ۱۷ مارس ۲۰۰۰ در واشنگتن، به نقش کشورش در سرنگونی دولت دکتر محمد مصدق در سال ۱۹۵۳ اذعان کرد. جک استراو، وزیر خارجه پیشین بریتانیا، نیز در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۰، در جلسه علنی کمیسیون تحقیق جنگ عراق در لندن، درباره نحوه ارایه اطلاعات مربوط به تسلیحات کشتارجمعی عراق گفت: «این یک خطا بود؛ خطایی که از آن زمان تاکنون گریبانگیر ما بوده است.» اشاره او مشخصا به ادعای آمادگی عراق برای به‌کارگیری تسلیحات ظرف ۴۵ دقیقه مربوط بود. گزارش رسمی کمیسیون یازدهم سپتامبر نشان می‌دهد از ۱۹ عامل آن حملات، ۱۵ نفر تبعه عربستان سعودی، دو نفر اماراتی، یک نفر مصری و یک نفر لبنانی بودند؛ هیچ ‌یک ایرانی نبودند.  …