بهگزارش آیافالساینس، گروهی از پژوهشگران برای بررسی نحوهی عبور اختاپوسها از فضاهای محدود، مجموعهای از محفظههای شفاف پلکسیگلاس ساختند. این محفظهها مانند اتاق فرار عمل میکردند و اختاپوسها برای خروج از آنها باید از سوراخهایی با اندازههای مختلف عبور میکردند.
در آزمایشها دو گونه، شامل اختاپوس معمولی (Octopus vulgaris) و اختاپوس مایایی (Octopus maya)، شرکت داشتند. پژوهشگران ابتدا فاصلهی میان چشمهای هر اختاپوس را اندازه گرفتند تا بتوانند سوراخهایی متناسب با ساختار بدن جانور طراحی کنند.
بدن اختاپوسها برخلاف بسیاری از جانوران، فاقد اسکلت سخت داخلی است و بیشتر قسمتهای آن میتوانند بهشدت تغییر شکل دهند. بااینحال، همهی بخشهای بدن این جانور به یک اندازه انعطافپذیر نیستند. ساختار سختی که از بخشی از دستگاه عصبی مرکزی محافظت میکند، در کنار منقار ساختهشده از کیتین، از قسمتهایی است که نمیتواند مانند بافتهای نرم اطراف فشرده شود.
دانشمندان با ساخت اتاق فرار برای اختاپوسها دریافتند که اختاپوسها بسته به اندازهی سوراخ، از دو روش متفاوت برای عبور استفاده میکنند
به همین دلیل، فاصلهی میان چشمها یکی از معیارهای مهم برای تعیین اندازهی سوراخهایی بود که اختاپوسها میتوانستند از آنها عبور کنند. پژوهشگران سوراخهایی اندکی بزرگتر و اندکی کوچکتر از این فاصله طراحی کردند تا رفتار جانوران را در شرایط متفاوت بررسی کنند. …


دانلود از کافه بازار




























































