سال ۲۰۲۵ با فروش ۱۳ هزار و ۳۹۵ کرور روپیه، به پرفروشترین سال تاریخ گیشه هند تبدیل شد و سینمای هندی نیز با فروش ۵۵۰۴ کرور روپیه، بهترین عملکرد تاریخی خود را ثبت کرد. در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نیز فروش گیشه هند از ۶۳۹۸ کرور روپیه عبور کرده که بالاترین میزان برای نیمه نخست یک سال پس از همهگیری کروناست.
با این حال، همین آمار در دل خود تناقضی مهم دارد: در سال ۲۰۲۵ تعداد مراجعه مخاطبان به سینما ۶ درصد کاهش یافت و بخش مهمی از رشد درآمد از افزایش ۲۰ درصدی متوسط قیمت بلیت حاصل شد.
بنابراین مسئله امروز بالیوود را نمیتوان صرفاً «شکست» یا «رونق» نامید. آنچه در حال تغییر است، جایگاه بالیوود در صنعتی است که دیگر یک مرکز واحد ندارد؛ سینمای جنوب هند قدرت گرفته، پلتفرمهای نمایش خانگی رفتار مخاطب را تغییر دادهاند و تماشاگر هندی بیش از گذشته میان زبانها، ستارهها، ژانرها و رسانههای مختلف انتخاب میکند. تصویری از سینمای قدیمی هند _ مربوط به استودیوی بمبئی تاکیز وقتی سینمای هند هنوز «بالیوود» نبود
برای بررسی وضعیت امروز بالیوود، باید از خود این نام فاصله گرفت. «بالیوود» نام کل سینمای هند نیست؛ بلکه اصطلاحی است برای اشاره به صنعت سینمای هندیزبان که مرکز تاریخی آن بمبئی، یا همان بمبئی سابق، بوده است.
سینمای هند از ابتدا مجموعهای متنوع از صنایع زبانی و منطقهای بوده است. سینمای تامیل، تلوگو، مالایالم، کانادا، بنگالی، مراتی و چندین صنعت دیگر، هر کدام تاریخ، مخاطب، ستارهها و ساختار تولید خود را داشتهاند. آنچه بالیوود را به شناختهشدهترین نام سینمای هند تبدیل کرد، قدرت اقتصادی و فرهنگی سینمای هندیزبان و توان آن برای عبور از مرزهای منطقهای بود.
نقطه آغاز سینمای هند معمولاً به سال ۱۹۱۳ و ساخت «راجا هریشچاندرا» به کارگردانی داداصاحب پالکه نسبت داده میشود؛ فیلمی صامت که یکی از نخستین پایههای سینمای بومی هند را بنا گذاشت. …
