پیامد این افزایش برای گروههای آسیبپذیر بسیار سنگین است. بسیاری از جوانان اروپایی ناچارند بین ۶۰ تا ۷۰ درصد درآمد ماهانه خود را صرف اجاره کنند و در نتیجه بیشتر در معرض زندگی در مسکنهای نامناسب قرار میگیرند. از آنجا که بازار کار آنها را به سمت کلانشهرها سوق میدهد، فرار از این وضعیت با انتخاب شهرهای کوچکتر یا مناطق دورتر نیز آسان نیست، زیرا در آنجا فرصتهای شغلی کمتر و خانهها ممکن است از مراکز اشتغال دور باشند.
پژوهشها تاکید میکنند که ساختن خانه بیشتر بهتنهایی راهحل جادویی نیست. اروپا در مجموع حدود ۵۱۴ واحد مسکونی به ازای هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت دارد و از این نظر تعداد خانهها از نیاز کل جمعیت بیشتر است، اما این موجودی در مکانهایی که مردم به آن نیاز دارند و با قیمتهایی که توان پرداخت آنها را دارند، در دسترس نیست.
یکی از دلایل این ناهماهنگی، تغییر الگوی زندگی است. افزایش خانوارهای تکنفره، رونق اجارههای کوتاهمدت گردشگری و ورود عشایر دیجیتال به شهرها، فشار مضاعفی بر بازار اجاره ایجاد کردهاند، در نتیجه خانههایی که از نظر تعداد کافی به نظر میرسند، از نظر نوع، اندازه، موقعیت و قیمت با نیاز واقعی ساکنان همخوان نیستند.
بحران ساختوساز و هزینهها
اروپا با یک بحران ساختوساز روبهروست. برآورد بانک سرمایهگذاری اروپا نشان میدهد که این قاره به حدود ۲.۲۵ میلیون واحد مسکونی بیشتر نیاز دارد، اما تنها نیمی از این میزان ساخته میشود، همزمان هزینههای ساخت از سال ۲۰۱۰ حدود ۵۶ درصد افزایش یافته و توسعه مسکن جدید را پرهزینهتر کرده است. …


دانلود از کافه بازار


























































![[دکتر علی دارابی] ناکارآمدی نهادهای بینالمللی](/news/u/2026-11-22/ettelaat-aulv0.jpg)
![[رامین مجنون پیلهرود] پیمان عدم تعرض در خلیج فارس](/news/u/2026-11-22/ettelaat-v7zah.jpg)























![[محمدعلی مهتدی] شنژنی که یالتا نشد](/news/u/2026-11-22/ettelaat-j6b6z.jpg)
![[سیدعلی دوستی موسوی] صداقت، اعتماد و مقاومت اقتصادی](/news/u/2026-11-22/ettelaat-pou3r.jpg)
