چرا دانش در صنعت خودرو کشور تبدیل به ثروت نمی‌شود؟

به گزارش تجارت نیوز، صنعت خودرو در برزخی بین تولید و زیان‌ده بودن و عدم تولید و ورشکستگی در حال آزمون است. سال‌ها روند آزمون و خطا، هنوز نتوانسته صنعت خودرو کشور را به موقعیت پایداری رهنمون کند. البته این عملکرد فقط به خودروسازی محدود نشده و رویه عادی و عمومی صنایع و بنگاه‌های بزرگ اقتصادی کشور شده است.

یک خط‌کش مشخصا اندازه‌گیری مختصات را به کاربر اعلام می‌کند و در صنایع ایران از جمله صنعت خودرو هنوز خود این خط‌کش محل مناقشه است.

تجربه جهانی در حوزه صنعت می‌گوید صنعتی از چه نقطه‌ای کار را آغاز کرده و طی فرایند و زمان، چگونه توانسته است فعالیت خود را ادامه دهد. به نظر می‌رسد استادکار صنعتگر ما هنوز دنبال فوت کوزه‌گری است که البته این «فوت سرنوشت‌ساز» با توجه به شرایط، موقعیت‌ها و ویژگی‌های قانونی هر کشوری، متفاوت است. به عنوان مثال، سود خودروسازی کشوری مانند ژاپن از کیفیت زاده می‌شود. خودروساز آلمانی معتقد است سودآور بودن لازم نیست با تیراژ به دست آید. چین هم با کاهش سرعت توسعه محصولات توانسته به سودآوری دست پیدا کند. در صنعت خودروسازی، گذار از الگوی سنتی افزایش تیراژ به رویکرد سودآوری پایدار یک ضرورت سرنوشت‌ساز است / تقویت پیوند میان پژوهش، نوآوری و نیازهای بازار، پیش‌شرط تحول است

شهرام شیرکوند، پژوهشگر و مشاور صنعت، با تأکید بر ضرورت تغییر الگوی اداره بنگاه‌های بزرگ صنعتی کشور به تجارت‌نیوز، گفت: برای دستیابی به رشد مستمر و افزایش ارزش اقتصادی در بنگاه‌های بزرگ، به ویژه در صنعت خودروسازی، گذار از الگوی سنتی افزایش تیراژ به رویکرد سودآوری پایدار یک ضرورت سرنوشت‌ساز است.

وی افزود: افزایش حجم تولید تنها زمانی منجر به ارزش‌آفرینی می‌شود که با تقاضای واقعی بازار، کیفیت رقابتی، مدیریت دقیق هزینه‌ها و حاشیه سود مطلوب همسو باشد. در غیر این صورت، تمرکز بر تیراژ، فقط به افزایش موجودی انبار، فشار بر نقدینگی و از دست رفتن حاشیه امنیت مالی منجر خواهد شد. …