بازار
زمانی فعالیت هنری خود را از اواسط دهه ۱۳۳۰ با دوبله فیلم‌های سینمایی آغاز کرد و در فاصله سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۴ از جمله نخستین دوبلورهای ایرانی بود که برای فعالیت در این حرفه راهی ایتالیا شد. او در دهه ۱۳۴۰ فعالیت‌های خود را در زمینه تهیه و تولید فیلم نیز ادامه داد. صدایی که به جای ستارگان هالیوود شنیده شد
منوچهر زمانی در طول سال‌های فعالیت خود به جای شماری از بازیگران مشهور سینمای جهان گویندگی کرد. از جمله آثار شناخته‌شده او می‌توان به دوبله شخصیت مارلون براندو در فیلم «شورش در کشتی بونتی» و پل نیومن در فیلم «مرد» اشاره کرد.
او همچنین تجربه گویندگی به جای بازیگرانی همچون ویلیام هولدن، جیمز میسون، گری کوپر، گلن فورد، آلن دلون، ژان پل بلموندو، پیتر سلرز، راجر مور و استیو مک‌کوئین را در کارنامه داشت.
یکی از ویژگی‌های برجسته این دوبلور، مهارت در اجرای نقش‌های طنز و شخصیت‌های کمیک بود. زمانی گاهی در یک فیلم به جای چندین شخصیت مختلف صحبت می‌کرد و به استفاده از شوخی‌ها و دیالوگ‌های طنزآمیز در دوبله شهرت داشت.
او به‌ویژه در دوبله فیلم‌های ایتالیایی و آثار کمدی فعالیت گسترده‌ای داشت و شیوه خاص گویندگی‌اش، آثار او را از دیگر دوبلورهای هم‌دوره متمایز می‌کرد. از جیمز باند تا فیلم‌های ماندگار سینمای جهان
در کارنامه هنری منوچهر زمانی، دوبله آثار متعددی از سینمای کلاسیک جهان دیده می‌شود.
او در فیلم‌هایی مانند «پل رودخانه کوای»، «سابرینا»، «شمال از شمال غربی»، «قطار سه و ده دقیقه به یوما»، «بولیت»، «حادثه توماس کراون» و «گلوله‌ای در تاریکی» به گویندگی پرداخت.
همچنین صدای او در دوبله برخی فیلم‌های مجموعه جیمز باند با بازی راجر مور، از جمله «زندگی کن و بگذار بمیرند»، «مردی با طپانچه طلایی» و «جاسوسی که مرا دوست داشت» شنیده شده است.
از دیگر آثار او می‌توان به «ملاقات در شب»، «به دنبال روباه»، «حیوان»، «جونیور بانر» و «نیرنگ‌بازان» اشاره کرد. زندگی شخصی منوچهر زمانی …
