مسیرهای تجاری ایران از جنوب تا مرزهای شمالی باید متنوع شود

محمد حلوائی، رئیس انجمن شرکت‌های مهندسی و پیمانکاری نفت، گاز و پتروشیمی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصاد معاصر درباره استفاده بیشتر از بنادر شمالی و مرزهای زمینی برای ورود کالا در شرایط محدودیت مسیرهای دریایی اظهار داشت: تغییر مسیر تجارت کشور از مبادی دریایی جنوب به مرزهای شمالی یا مسیرهای زمینی اقدامی است که امکان تحقق آن وجود دارد اما نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت و ایجاد مجموعه‌ای از زیرساخت‌های گسترده است. 

وی با اشاره به موقعیت جغرافیایی ایران افزود: ایران از سواحل گسترده در جنوب و شمال برخوردار است و به همین دلیل بخش مهمی از مبادلات تجاری کشور در طول تاریخ از مسیرهای دریایی انجام شده است. حمل‌ونقل دریایی نیز به دلیل سهولت بیشتر و هزینه پایین‌تر، همواره یکی از مسیرهای اصلی جابه‌جایی کالا بوده است. برخی کشورهای فاقد دسترسی مستقیم به آب‌های آزاد طی دوره‌های طولانی شبکه‌های زمینی و لجستیکی گسترده‌ای ایجاد کرده‌اند اما شکل‌گیری چنین ظرفیت‌هایی در مدت کوتاه امکان‌پذیر نیست. بنابراین توسعه مسیرهای شمالی و زمینی می‌تواند بخشی از راهبرد بلندمدت کشور برای تنوع‌بخشی به مبادی تجارت باشد اما نباید انتظار داشت در کوتاه‌مدت به‌ طور کامل جایگزین ظرفیت‌های دریایی شود. توسعه مسیرهای جایگزین بدون زیرساخت امکان‌پذیر نیست

رئیس انجمن شرکت‌های مهندسی و پیمانکاری نفت، گاز و پتروشیمی با بیان اینکه افزایش تاب‌آوری اقتصاد تنها به تغییر مسیر ورود کالا محدود نمی‌شود، گفت: در کنار توسعه مسیرهای جایگزین، باید ساختار ارتباط اقتصادی کشور با جهان و ظرفیت تولید داخلی نیز مورد توجه قرار گیرد. 

وی معتقد است اگر طی سال‌های گذشته زمینه بیشتری برای مشارکت بخش خصوصی در تولید ثروت و توسعه زیرساخت‌ها فراهم می‌شد، ظرفیت اقتصاد کشور برای مواجهه با محدودیت‌های خارجی نیز افزایش پیدا می‌کرد. 

حلوائی با اشاره به اهمیت تولید ناخالص داخلی، سرمایه‌گذاری و بهره‌وری افزود: افزایش ظرفیت تولید و مشارکت واقعی بخش خصوصی می‌تواند قدرت اقتصاد برای مدیریت شوک‌ها و محدودیت‌های بیرونی را افزایش دهد و در مقابل، کاهش تولید و سرمایه‌گذاری می‌تواند فشار بیشتری بر نرخ ارز، سطح قیمت‌ها و معیشت خانوارها وارد کند.  …