وی ادامه داد: البته منظور من لنجهای چوبی یا فایبرگلاس نیست؛ بلکه صحبت درباره شناورهایی است که ما در این حوزه به آنها «دوبه» میگوییم و معمولاً بخش عمده حمل خودرو با این شناورها انجام میشود. البته این شناورها کالاهای دیگری هم حمل میکنند، اما حدود ۹۹ درصد محموله آنها را خودرو تشکیل میدهد. مسیر واردات خودرو در جنگ 40 روزه مختل شد
این فعال اقتصادی توضیح داد: در آن دوره، زمانی که کشتیها امکان ورود مستقیم به بنادر امارات را نداشتند، یک مسیر جایگزین ایجاد شده بود. شناورهایی که نه خدمه و ملوان ایرانی داشتند و نه سند ایرانی، خودروها را از بنادر دبی بارگیری میکردند و به سمت عمان میبردند. در عمان، در مناطقی مانند بندر «خصب» یا بندر «شناص» عمان، محموله تخلیه میشد. پس از آن، کشتیها، دوبهها و یدککشهای ایرانی وارد عمل میشدند و خودروها را از عمان به ایران منتقل میکردند.
زارعی افزود: این مسیر طبیعتاً هزینه و زمان بیشتری داشت. در آن مقطع، هزینه حمل حدود ۶ تا ۷ هزار درهم بود، در حالی که امروز این هزینه به حدود ۲ تا ۳ هزار درهم رسیده است. دلیل اصلی افزایش هزینه در آن زمان، اجبار به تخلیه محموله در عمان و انجام یک مرحله حمل اضافه بود.
وی ادامه داد: در دوران جنگ ۴۰ روزه، روش دیگری نیز مورد استفاده قرار میگرفت. خودروها در قالب محمولههای کوچکتر، مثلاً هفت یا هشت دستگاه با خودروبر از امارات خارج میشدند و به سمت خصب یا شناص حرکت میکردند. سپس از آنجا، دوبه یا وسیله حمل ایرانی محموله را تحویل میگرفت و به سمت ایران منتقل میکرد. هزینه این روش نیز در آن زمان حدود ۶ تا ۷ هزار درهم بود، در حالی که اکنون کرایه حمل به حدود ۲ تا ۳ هزار درهم رسیده است. …
