در این رابطه بخوانید: ۴ مکانی که با رویای جهانی شدنِ تهران ساخته شدند
خیلی از کاربران وقتی عکس شعب قدیمی بوف را در شبکه‌های اجتماعی می‌بینند، با حس نوستالژی از آن روزها یاد می‌کنند. یکی از کاربران نوشته بود: «یادتونه اوایل که بوف باز شده بود به بچه‌هایی که می‌رفتن بعد از صرف غذا یه بادکنک بزرگ هدیه می‌داد که تو دلش بادکنکای کوچولو بود؟ چه روزای خوبی بود، کاش برمی‌گشتیم به قدیم.»
اما برندی که روزی یکی از موفق‌ترین نمونه‌های کسب‌وکار زنجیره‌ای ایران بود، چطور از جایگاه یک غول فست‌فودی به برندی کم‌رنگ‌تر در بازار امروز تبدیل شد؟ تولد یک ایده بزرگ در چهارراه ولیعصر
ایده راه‌اندازی مجموعه رستوران‌های زنجیره‌ای بوف از سال ۱۳۷۴ شکل گرفت و یک سال بعد، در سال ۱۳۷۵، نخستین شعبه این مجموعه در چهارراه ولیعصر تهران افتتاح شد؛ شعبه‌ای حدود ۳۰۰ متری که برای آن زمان با دکوراسیون متفاوت و تجهیزات مدرن، تجربه‌ای تازه برای مشتریان ایرانی به حساب می‌آمد.
در دوره‌ای که بیشتر فست‌فودهای ایران مغازه‌های کوچک و مستقل بودند، بوف با یک هدف متفاوت وارد میدان شد؛ ساختن یک برند زنجیره‌ای استاندارد که مشتری در هر شعبه بتواند همان کیفیت و همان طعم را تجربه کند.
همین نگاه باعث شد بوف خیلی زود مسیر رشد را در پیش بگیرد و از یک رستوران معمولی به یکی از شناخته‌شده‌ترین برندهای غذایی ایران تبدیل شود. راز موفقیت بوف؛ چیزی فراتر از یک پیتزا
موفقیت بوف فقط به منو و تبلیغات محدود نبود. این مجموعه خیلی زود متوجه شد برای ساختن یک برند بزرگ، باید زیرساخت داشته باشد.
به همین دلیل شرکت صنایع غذایی عصر جدید (بوفک) را راه‌اندازی کرد تا تأمین مواد اولیه شعب به شکل یکپارچه انجام شود. این یعنی پیتزای بوف در تهران، کیش یا شهرهای دیگر قرار بود یک تجربه مشابه داشته باشد؛ موضوعی که در دهه ۷۰ و ۸۰ یک حرکت بسیار جلوتر از زمان خودش محسوب می‌شد. …
دانلود از کافه بازار
