فردین یزدانی، پژوهشگر اقتصاد مسکن، در گفت‌وگو با اقتصادنیوز معتقد است غیرهدفمند بودن یارانه‌های مسکن مسئله تازه‌ای نیست و ریشه آن را باید در ساختار سیاست‌های حمایتی سال‌های گذشته جست‌وجو کرد.
او با اشاره به مطالعات انجام‌شده درباره کارآمدی نظام یارانه‌های مسکن در دهه ۸۰ توضیح می‌دهد که بخش عمده برنامه‌های تأمین مسکن با حمایت دولت، معطوف به گروه‌های متوسط و بالای درآمدی بوده و گروه‌های کم‌درآمد عملاً انتفاع چندانی از این برنامه‌ها نبرده‌اند. خبر مرتبط رهن و اجاره مغازه زیر 10 متر در تهران؛ از تجریش تا بازار بزرگ | رهنِ بیشتر گزینه مناسبی برای کاسبان است یا اجاره کمتر؟ +جدول
اقتصادنیوز: بررسی آگهی‌های اجاره واحدهای تجاری در تهران نشان می‌دهد اجاره ماهانه مغازه و غرفه، حتی در متراژهای کوچک، می‌تواند به ده‌ها و گاه صدها میلیون تومان برسد.
به گفته یزدانی، طرح‌هایی مانند مسکن مهر و مسکن ملی نیز بخشی از همین ساختار سیاست‌گذاری هستند. زمانی که نظام حمایت اجتماعی از کارآمدی و هدفمندی کافی برخوردار نباشد، طبیعی است که منابع حمایتی به‌جای گروه‌های نیازمند، در اختیار افرادی قرار بگیرد که از نفوذ سیاسی بیشتر یا توانایی بالاتری برای ورود به فرآیندهای اداری برخوردارند.
او تأکید می‌کند که در چنین شرایطی، خانوارهای بسیار کم‌درآمد که امکان ورود به این برنامه‌ها را ندارند، از چرخه حمایت دولتی کنار گذاشته می‌شوند و در نهایت بخشی از آنها به سکونتگاه‌های غیررسمی روی می‌آورند. تقویت قدرت خرید گروه‌های متوسط و پردرآمد با منابع حمایتی …
دانلود از کافه بازار
