البته معلوم است، در شرایط جنگ و بحران، قدرت واقعی یک کشور تنها به امکانات نظامی و اقتصادی آن محدود نمی‌شود؛ اعتماد عمومی، انسجام اجتماعی و سرمایه ملی نیز از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت و تاب‌آوری کشور هستند. حکمرانی چگونه می‌تواند این سرمایه‌ها را حفظ و تقویت کند؟ چرا شفافیت، پذیرش اشتباهات، اجرای عادلانه قانون و شنیدن صدای منتقدان برای عبور از بحران ضرورت دارند؟ در این گفت‌وگو، با تکیه بر رویکرد «رئالیسم اصول‌مدار» و نظریه حکمرانی عادلانه، الزامات مدیریت بحران و بازسازی اعتماد عمومی مورد واکاوی قرار گرفته است.
در گفت‌وگو با رحمت الله بیگدلی، عضو شورای مرکزی حزب جمهوریت ایران اسلامی و فعال اصلاح طلب ریشه‌های چنددستگی اجتماعی و سیاسی، ضرورت مهار تندروی و راهکارهای بازسازی سرمایه اجتماعی بررسی شده است. با روحانی یی که گاه یاداوری می کند اولین تشویق کننده مسعود پزشکیان به ورود به کارزار ریاست جمهوری و در عین حال پیش بینی کننده موفقیت او بوده است. بلاتکلیفی کشور و وظیفه حکمرانی در شرایط جنگی
* برخی معتقدند کشور در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. با قبول این نظر در این شرایط وظیفه نظام حکم رانی برای تزریق آرامش به مردم چیست؟
-بله، کشور در نوعی بلاتکلیفی و نااطمینانی جدی به‌سر می‌برد و انکار این واقعیت، نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه بر عمق بحران می‌افزاید. نخستین شرط مواجهه عقلانی با هر بحران، شناخت دقیق واقعیت و پذیرش صادقانه آن است. در چنین وضیعتی، وظیفه نظام حکمرانی صرفا «تزریق آرامش» از طریق توصیه به صبر و تحمل یا تکرار شعارهای اطمینان‌بخش نیست، بلکه باید با صداقت، تدبیر، تصمیم‌گیری به‌موقع و عملکرد قابل اعتماد، زمینه «تولید آرامش» را فراهم کند. آرامش پایدار محصول اعتماد عمومی است و اعتماد نیز زمانی شکل می‌گیرد که مردم میان وعده‌های مسؤولان و عملکرد آنان تناسب ببینند.
به اعتقاد من، تحقق این هدف به چهار اقدام اساسی نیاز دارد: ۱. صداقت و شفافیت در اطلاع‌رسانی …
دانلود از کافه بازار
