سه سال دوری از تلویزیون؛ حذف بدون پاسخ
امانی با اشاره به سه سال دوری خود از چرخه تولید تلویزیون تأکید کرد که این فاصله ناشی از کم‌کاری یا فقدان توانایی حرفه‌ای نبوده است. او می‌گوید در این مدت طرح‌های متعددی برای تولید ارائه کرده، اما برخی از آنها بدون توضیح روشن و کارشناسی رد شده‌اند.
به گفته این تهیه‌کننده، در مواردی حتی به او پیشنهاد شده است برای تصویب طرح، نام تهیه‌کننده دیگری را روی پروژه قرار دهد؛ فردی که به اعتقاد امانی نه سابقه مؤثری در تولید داشته و نه قرار بوده مسئولیت واقعی پروژه را بر عهده بگیرد و صرفاً در ازای حضور نامش سهمی دریافت کند. او این پیشنهاد را نپذیرفته و معتقد است ارزیابی طرح‌ها باید بر اساس کیفیت اثر و توانایی عوامل تولید صورت بگیرد، نه نام و مناسبات افراد.
امانی این وضعیت را محدود به تجربه شخصی خود نمی‌داند و از شکل‌گیری حلقه‌ای محدود در بخش‌هایی از تولید تلویزیون سخن می‌گوید که به باور او، فرصت فعالیت را از شماری از تهیه‌کنندگان و برنامه‌سازان باسابقه گرفته است.
مرکز فیلمنامه؛ تسهیل تولید یا مانع اداری؟
یکی از مهم‌ترین محورهای انتقاد امانی، شیوه بررسی و تصویب طرح‌ها در مرکز فیلمنامه است. او با اشاره به تجربه خود می‌گوید در مقطعی برای طرح تله‌فیلم حدود ۵۰۰ کلمه و برای طرح سریال حدود ۱۵۰۰ کلمه در نظر گرفته می‌شد؛ محدودیتی که به اعتقاد او امکان معرفی کامل شخصیت‌ها، قهرمان و ضدقهرمان، مسیر داستان و فراز و فرودهای دراماتیک را از نویسنده می‌گیرد. …
دانلود از کافه بازار
