فارن پالیسی نوشت: در سیاست آمریکا، این دیدگاه متعارف وجود دارد که سیاست خارجی به‌ندرت در انتخابات میان‌دوره‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند. وقتی پای ترکیب کنگره در میان باشد، رأی‌دهندگان به مسائل گوناگونی اهمیت می‌دهند، اما معمولاً اقدامات ایالات متحده در خارج از کشور جزو اولویت‌های اصلی آنها نیست. نگرانی‌های معیشتی، یا به تعبیر امروزی، مسئله توانایی تأمین هزینه‌های زندگی، بسیار بیشتر بر تصمیم رأی‌دهندگان درباره انتخاب نمایندگانشان تأثیر می‌گذارد. همان‌طور که توماس ای. ریکس در سال ۲۰۱۲ در مقاله‌ای برای همین نشریه نوشت: «آمریکایی‌ها، راستش را بخواهید، هیچ اهمیتی به سیاست خارجی نمی‌دهند، اسکارلت. با نسبت ۸۱ به ۹ درصد، آنها بیشتر به اقتصاد اهمیت می‌دهند.»
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: بااین‌حال، استثناهای مهمی نیز وجود داشته‌اند؛ مواردی که نشان داده‌اند سیاست در مرزهای آبی متوقف نمی‌شود. به نظر می‌رسد سال ۲۰۲۶ نیز در حال تبدیل‌شدن به یکی از همین سال‌هاست.
معمولاً شرایطی استثنایی لازم است تا سیاست خارجی بر رفتار رأی‌دهندگان تأثیر بگذارد؛ از بسیج گسترده نیروها در دوران جنگ، مانند انتخابات سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۴، گرفته تا اعزام شمار زیادی از نیروهای زمینی به میدان نبرد، مانند انتخابات سال‌های ۱۹۷۰ و ۲۰۰۶. بااین‌حال، ارتباط میان عملیات نظامی و شرایط اقتصادی نیز می‌تواند به عاملی قدرتمند در رقابت‌های سیاسی تبدیل شود.
هرگاه رأی‌دهندگان بتوانند ارتباط مستقیمی میان تصمیم‌های امنیت ملی رئیس‌جمهور و وضعیت اقتصاد مشاهده کنند، شرایط برای آن فراهم میشود که حزب مخالف این ارتباط را برجسته کند و از آن برای استدلال در حمایت از تغییر موازنه قدرت در کنگره بهره ببرد.
این سازوکار، بخش مهمی از ماجرای انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۱۹۶۶ بود.
جانسون و انتخابات دشوار سال ۱۹۶۶ …
دانلود از کافه بازار
