بازار
نویسندگی و کارگردانی نمایش «تخم و ترکه» را سهیل ملکی به عهده داشته و آرام نیک بین، ایمان سنگی، یاسمن گرگانی، بابک جعفریه، سیامک زین‌الدینی، مریم گلدوز توکلی، مریم باقری و رضا یارا به ترتیب ورود به صحنه در آن ایفای نقش می‌کنند.
سهیل ملکی نویسنده و کارگردان اثر، درباره این نمایش و جزییات اجرای آن، با ایلنا گفتگو کرد.
«تخم و ترکه» در بستر دوره قاجار و در محله قدیمی سنگلج اتفاق می‌افتد. چه چیزی در تاریخ و فضای سنگلج برای شما جذاب بود که تصمیم گرفتید داستان را در همین مکان روایت کنید؟
نمایش «تخم و ترکه» از چند منبع پژوهشی تأثیر گرفته است. یکی از منابع اصلی من کتاب «فرهنگ‌نامه گرمابه» از انتشارات آبانه است که تا جایی که به خاطر دارم، آقایان حسین مسجدی و علیرضا لطفی در نگارش آن نقش داشته‌اند. این کتاب پژوهش و آرشیوی درباره حمام‌های ایران و تهران در دوره قاجار ارائه می‌کند. در جریان تحقیق، درباره چند حمام قدیمی در محله سنگلج و آداب‌ورسوم مربوط به گرمابه‌های آن دوران مطالعه کردم و اطلاعاتی را که به دست آوردم، با داستان خودم پیوند زدم. از آنجا که از ابتدا میزانسن‌ها و بخش‌های مختلف متن را براساس فیزیک تماشاخانه سنگلج طراحی کرده بودم، تصمیم گرفتم نگاهی تاریخی هم به محدوده اطراف این تماشاخانه داشته باشم؛ به مکان‌هایی که پیش از ساخته‌شدن سنگلج، در این محله وجود داشتند. در نهایت، حمامی قدیمی در سنگلج به یکی از عناصر اصلی جهان داستانی نمایش تبدیل شد؛ فضایی که هم به تاریخ محله مربوط است و هم امکان روایت قصه‌ای تازه را فراهم می‌کند.
شما تأکید دارید که «تخم و ترکه» یک مضحکه تمام‌عیار و مبتنی بر نمایش‌های شادی‌آور و آیینی ایرانی است. چرا در شرایط امروز تئاتر، به سراغ این شکل از نمایش سنتی رفتید؟ …
