این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
گروه اندیشه: دکتر علی هاشمی مدرس دانشگاه، در این مقاله که برای انتشار در اختیار خبرگزاری خبرآنلاین قرار داده، با بهره‌گیری از کتاب «مغز ایدئولوژیک» نوشتهٔ لئور زمیگرود و یافته‌های علوم اعصاب شناختی، به بررسی پیوند میان انسداد فکری و فلج‌شدن ساختارهای حکمرانی می‌پردازد. نویسنده استدلال می‌کند که جزم‌اندیشی زمانی از یک خطای فردی به خطری ملی تبدیل میشود که یک جزمیت فکری —صرف‌نظر از محتوای دینی، سیاسی یا آرمان‌خواهانهٔ آن— خود را از نقد مصون بدارد و با قدرت، قانون و منابع عمومی پیوند بخورد. در چنین فضایی، وفاداری ایدئولوژیک بر تخصص و شایسته‌سالاری مقدم شده، منتقد به چشم «دشمن» نگریسته میشود و کتمان واقعیت‌های ناخوشایند شکافی عمیق میان تجربهٔ زیستهٔ جامعه و گزارش‌های رسمی ایجاد می‌کند. راهکار برون‌رفت از این انسداد، نه نفی باورها، بلکه تضمینِ حاکمیت قانون، احیای حقوق شهروندی (نظیر اصول ۲۳، ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی)، رسمیت بخشیدن به استقلال نهادهای علمی و رسانه‌ای، و ایجاد سازوکارهای عملی برای ارزیابی، پذیرش خطا و اصلاحِ واقعیِ سیاست‌های ناکارآمد است. این مطلب را در ادامه می خوانید: ****
گاهی مسئله از یک باور آغاز نمی‌شود؛ از لحظه‌ای آغاز میشود که دیگر نمی‌توان درباره آن باور پرسید. وقتی یک اندیشه، هرقدر هم آرمان‌خواهانه، از نقد مصون بماند، واقعیت باید خود را با آن تطبیق دهد؛ نه اینکه باورها در برابر واقعیت اصلاح شوند. برای بررسی این وضعیت می‌توان پرسید آیا شواهد مخالف به‌طور منظم بررسی می‌شوند، آیا امکان اصلاح تصمیم‌ها وجود دارد و آیا منتقدان بدون هزینه نامتناسب می‌توانند دیدگاه خود را بیان کنند؟ …
دانلود از کافه بازار
