این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
خانواده در منظومه حیات بشری صرفاً یک قرارداد حقوقی یا همزیستی تصادفی نیست، بلکه بنیادیترین سلول زیستی، عاطفی، تربیتی و اخلاقی جامعه محسوب می شود. پایداری تمدنها، سلامت روانی نسلها و انتقال ارزشهای اصیل انسانی و معنوی، همگی در پناه این دژ مستحکم شکل گرفتهاند. با این حال، در دهههای اخیر، دگردیسیهای پرشتاب ناشی از مدرنیته ابزارمحور، مصرفگرایی لجامگسیخته و ترویج اباحهگری جنسی، این کانون حیاتی را در مقیاسی جهانی با تهدید فروپاشی مواجه ساخته است.در این میان، پدیده «برهنگی و تضعیف حیا و عفاف» نه یک امر صرفاً تصادفی یا سلیقهای ، بلکه نخستین و نمایانترین حلقه از یک زنجیره بحرانزاست؛ پدیدهای که بهمثابه «نوک کوه یخ»، کوهی از بحرانهای شناختی، هویتی، شخصیتی و اجتماعی را در لایههای پنهان خود دارد.در این خصوص نکاتی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:نخست اینکه ترویج برهنگی و تقلیل ماهیت و کارکرد پوشش عفیفانه، به امری شخصی و سلیقه ای، نخستین ضربه هولناک را بر روان و سلامت افراد و جوامع وارد می سازد. در فضایی که ارزش انسانی فرد به میزان نمایش جاذبههای جسمانی گره میخورد، هویت عقلانی، اخلاقی، معنوی و اجتماعی آن به حاشیه رانده میشود. انسان در این پارادایم از یک «موجود با ارزش» به یک «کالای مصرفی» تنزل مییابد.از سوی دیگر، در یک نگاه روانشناسانه، مغز و ادراک انسان در مواجهه مداوم با محرکهای دیداری ، دچارآشفتگی ذهنی میشود. این وضعیت، حس اقناع روانی و عاطفی را از بین برده و بسترساز تنوعطلبی بیپایان، خیانت، سرخوردگی زناشویی و ناتوانی در برقراری پیوندهای وفادارانه عمیق میگردد. …
