بازار
عربستان سعودی پس از جنگ ۴۰ روزه به این جمع‌بندی رسیده است که اتکا به آمریکا و خرید تسلیحات پیشرفته از این کشور، به‌تنهایی نمی‌تواند امنیت این پادشاهی را تضمین کند. تلاش ریاض برای گسترش همکاری با بازیگران دیگری مانند ترکیه و پاکستان را می‌توان اقدامی برای افزایش گزینه‌های امنیتی و نظامی ارزیابی کرد.
با این حال نباید از گسترش همکاری‌های دفاعی به‌سرعت نتیجه گرفت که یک ائتلاف نظامی با توان عملیاتی مشخص و تعهد قطعی اعضا برای ورود به جنگ شکل گرفته است. همکاری دفاعی می‌تواند ابعاد مختلفی داشته باشد؛ از فروش تسلیحات و تبادل تجربیات نظامی گرفته تا آموزش، همکاری اطلاعاتی و مشارکت در برنامه‌های امنیتی. هر یک از این سطوح، الزامات و پیامدهای متفاوتی دارد. تسلیحات پیشرفته؛ چرا امنیت عربستان تضمین نشده است؟
یکی از پرسش‌های مهم درباره وضعیت امنیتی عربستان سعودی، فاصله میان حجم سرمایه‌گذاری نظامی این کشور و میزان امنیتی است که از این سرمایه‌گذاری انتظار می‌رود.
عربستان طی سال‌های گذشته تجهیزات و تسلیحات پیشرفته‌ای خریداری کرده است؛ از سامانه‌های پدافندی تاد و پاتریوت گرفته تا جنگنده‌های یوروفایتر، اف ۱۵، اف ۱۶ و تورنادو. این تجهیزات نشان می‌دهد که ریاض برای تقویت توان نظامی خود هزینه‌های قابل توجهی متحمل شده است.
با وجود این، برخورداری از تسلیحات پیشرفته به‌تنهایی به معنای مصونیت در برابر حملات نیست. عملکرد یک ساختار دفاعی به عوامل مختلفی از جمله نحوه استقرار تجهیزات، هماهنگی میان سامانه‌ها، کیفیت اطلاعات عملیاتی، آموزش نیروها و توانایی مقابله با شیوه‌های متنوع حمله وابسته است. …
