بازار
چسب هرس، پماد هرس یا پوشش دهنده زخم، ماده ای است که برای پوشاندن سطح برش شاخه یا تنه درخت به کار می رود. ترکیبات آن می تواند شامل موم، رزین، قیر، مواد چسبنده گیاهی یا معدنی و گاهی افزودنی های قارچ کش باشد. هدف اصلی این محصولات، ایجاد سد فیزیکی در برابر ورود عوامل بیماری زا، کاهش تبخیر رطوبت از سطح زخم و کمک به بهبود ظاهری محل برش است.
اما نکته مهم این است که درخت مانند بدن انسان زخم را با بافت پوستی جدید «بسته» نمی کند. فرآیند ترمیم در درختان متفاوت است و بیشتر بر جداسازی بافت آسیب دیده از بافت سالم و ایجاد لایه های محافظ داخلی استوار است. بنابراین، چسب هرس نمی تواند جایگاه فرآیند طبیعی ترمیم را بگیرد و تنها در صورت استفاده صحیح و در موارد محدود، ممکن است نقش کمکی داشته باشد. درخت چگونه زخم هرس را ترمیم می کند؟
درختان پس از ایجاد زخم، با سازوکاری به نام «جداسازی یا محدودسازی زخم» از گسترش پوسیدگی و بیماری جلوگیری می کنند. در این فرآیند، درخت دیواره های دفاعی شیمیایی و فیزیکی در اطراف زخم ایجاد می کند تا عوامل آسیب زا را محدود کند. سپس بافت جدیدی به نام «چوب ترمیمی» یا «بافت زخم» در لبه ها شکل می گیرد و به تدریج روی زخم را می پوشاند.
این توانایی طبیعی به عوامل متعددی بستگی دارد: سلامت درخت، گونه و رقم، اندازه زخم، زمان هرس، شرایط آب وهوایی و بهداشت ابزار. اگر برش درست و در محل مناسب انجام شود، درخت معمولاً بدون چسب هرس نیز می تواند زخم را مدیریت کند. در مقابل، برش نادرست، زخم بزرگ، ابزار آلوده یا هرس در زمان نامناسب می تواند خطر بیماری را افزایش دهد؛ حتی اگر از چسب هرس استفاده شود.
آیا چسب هرس برای درختان میوه واقعاً لازم است؟ …
