ماهیای که از آفریقا به صنعت جهانی رسید
تیلاپیای نیل از خانواده سیچلایدها و بومی بخشهایی از آفریقاست. رشد سریع، سازگاری با شرایط محیطی متفاوت، مقاومت نسبی در برابر برخی بیماریها و نیاز اکسیژنی نسبتاً پایین، این ماهی را به یکی از گونههای مهم آبزیپروری جهان تبدیل کرده است.
پرورش تیلاپیا سابقهای چند هزار ساله دارد و شواهد تاریخی از نگهداری این ماهی در مصر باستان حکایت میکند. با این حال، گسترش صنعتی آن عمدتاً در نیمه دوم قرن بیستم اتفاق افتاد.
بر اساس آمار نقلشده درباره این صنعت، تولید جهانی تیلاپیا به حدود ۶.۲ میلیون تن در سال رسیده و کشورهایی مانند چین، اندونزی، فیلیپین و مصر از تولیدکنندگان مهم آن هستند اما موفقیت اقتصادی یک گونه در کشورهای دیگر، لزوماً به معنای بیخطر بودن آن در زیستبوم ایران نیست.
چرا تیلاپیا برای ایران جذاب شد؟
در کشوری که محدودیت منابع آب یکی از موانع توسعه کشاورزی و آبزیپروری است، امکان پرورش ماهی در مناطق خشک و استفاده از سامانههای کنترلشده اهمیت زیادی دارد. تیلاپیا نیز به دلیل ویژگیهای زیستی و ظرفیت تولید، مورد توجه فعالان این حوزه قرار گرفته است. پرورش این ماهی در ایران از سال ۱۳۹۷ در مناطقی از کشور، بهویژه استان یزد مورد توجه قرار گرفت. بر اساس اطلاعات ارائهشده، تولید تیلاپیا در این استان در سال ۱۴۰۲ به حدود ۵۵۰ تن رسید.
هزینه تولید، سرعت رشد و امکان پرورش در شرایط محیطی متنوع، از جمله مزایایی است که برای این ماهی مطرح میشود. موافقان توسعه آن معتقدند تیلاپیا میتواند به افزایش تولید داخلی، ایجاد فرصتهای شغلی و تأمین پروتئین کمک کند. …

بازار





























































