بنا بر اطلاعات موجود، ۵۱ واحد خسارت اعلامی یک تا کمتر از پنج هزار میلیارد تومان را داشته‌اند. مجموع خسارت این بنگاه‌ها حدود ۱۰۷.۵ هزار میلیارد تومان برآورد شده است. سهم این گروه از کل خسارت بنگاه‌های بزرگ کمتر از ۱۰ درصد است، اما همین رقم نشان می‌دهد با مجموعه‌ای از واحدهای کم‌اهمیت روبه‌رو نیستیم. این شرکت‌ها در بسیاری موارد می‌توانند حلقه‌های میانی زنجیره صنعت باشند که فعالیتشان با صنایع بزرگ، تأمین‌کنندگان کوچک‌تر، پیمانکاران، ناوگان حمل‌ونقل و بازار مصرف پیوند خورده است.
پرسش اصلی این است که آیا ابزار مالی پیش‌بینی‌شده برای این بنگاه‌ها با موقعیت آنها تناسب دارد؟ در اسناد اجرایی، برای این گروه مسیر مشخصی در نظر گرفته شده است: سقف تسهیلات و تعهدات برای هر شرکت باید توسط بانک عامل تعیین شود و ضمانت‌نامه بانکی نیز صرفاً برای تأمین مالی از بازار سرمایه و انتشار اوراق بدهی به‌کار رود. بنابراین، این بنگاه‌ها در تقسیم‌بندی رسمی نادیده گرفته نشده‌اند. اما موفقیت مدل طراحی‌شده، به این بستگی دارد که میان «وجود مسیر» و «قابل استفاده بودن مسیر» فاصله‌ای ایجاد نشود.
حلقه اتصال تولید
در نقشه اولیه خسارت‌های جنگ رمضان، بنگاه‌های آسیب‌دیده بر پایه هزینه تأمین مالی به دو گروه اصلی تقسیم شده‌اند. گروه اول واحدهایی هستند که با هزینه تأمین مالی کمتر از یک هزار میلیارد تومان خسارت دیده‌اند و دسته دوم بنگاه‌هایی که نیاز مالی آنها از این رقم بیشتر است. برای گروه نخست، دستورالعمل تأمین مالی نوسازی، بازسازی و احیای بنگاه‌های آسیب‌دیده از طریق مؤسسات اعتباری پیش‌بینی شده و برای گروه دوم، کمیته تخصصی تأمین مالی بنگاه‌های بزرگ تشکیل شده است. …
دانلود از کافه بازار
