بازار
می‌توان گفت که در معادلات پیچیده خاورمیانه، مرز میان «دیپلماسی» و «جنگ تمام‌عیار» هیچ‌گاه به اندازه امروز باریک و لغزنده نبوده است. اخبار رسمی از تردد دیپلمات‌ها میان تهران، دوحه و مسقط خبر می‌دهند و واشنگتن ظاهراً از تمایل جدید خود به گفت‌وگو سخن می‌گوید. حقیقت میدان این است که دیپلماسی در واشنگتن نه به عنوان جایگزین جنگ، بلکه به عنوان مکمل فشار نظامی و ابزاری برای تحمیل ضرب‌الاجل معنا می‌شود.
در کانون این بازی پیچیده، نامه جنجالی «جی‌دی ونس» (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) و سیگنال‌های ارسالی از کاخ سفید قرار دارد. افشای خطوط اصلی این مکاتبات و تحرکات اخیر نشان می‌دهد که تیم ترامپ بار دیگر به احیای سنتی‌ترین و در عین حال خطرناک‌ترین تاکتیک خود روی آورده است. کالبدشکافی تئوری مرد دیوانه ترامپ می‌تواند منجر به خلق فهم متفاوتی از رفتار رئیس جمهوری آمریکا ترسیم می‌کند.
بر اساس دکترین مرد دیوانه که ریشه در دوران «ریچارد نیکسون» دارد دونالد ترامپ تلاش می‌کند این تصویر را به تصمیم‌گیرندگان در تهران مخابره کند که شخصاً فردی غیرقابل‌پیش‌بینی، بی‌پروا و آماده برای دستور صدور تهاجم نظامی همه‌جانبه است. هدف ونس و دستگاه دیپلماسی آمریکا از مانور دیپلماتیک همزمان با اجرای «دیپلماسی قایق توپدار»، ایجاد «ترس ساختاری» و وادار ساختن تهران به پذیرش شروط واشنگتن در یک بازه زمانی فوق‌العاده فشرده است. …
