نیما علیشاهی، مدرس زبان میگوید زبانآموز باید ارتباط خود را با زبان حفظ کند. حتی اگر زمان زیادی برای مطالعه ندارد، بهتر است هر روز زمانی را به زبان اختصاص دهد تا این ارتباط قطع نشود.
کلاس زبان تنها بخشی از مسیر یادگیری است. زبانآموز باید خارج از کلاس هم خودش را در معرض زبان قرار دهد؛ از خواندن متنهای انگلیسی گرفته تا گوشدادن به فایلهای صوتی و دیدن ویدئوهای آموزشی.
این مدرس زبان تأکید میکند که قرارگرفتن مداوم در معرض زبان باعث میشود گوش و ذهن زبانآموز به ساختار و ریتم انگلیسی عادت کند.
خیلی از زبانآموزان میگویند: من انگلیسی را میفهمم، ولی نمیتوانم جواب بدهم. دلیلش این است که فهمیدن یک مطلب با توانایی استفاده از آن تفاوت دارد
اگر زبانآموز فقط به فایل صوتی گوش کند یا مطلبی را در ذهن خود بخواند، ممکن است مهارت شنیداری و درک مطلبش بهتر شود، اما برای صحبتکردن باید آموختههایش را با صدای بلند تکرار کند و به کار ببرد.
به گفته علیشاهی، هر مطلبی که شنیده یا مطالعه میشود، نیاز به تکرار دارد تا از دانستهای که فقط در ذهن وجود دارد، به مهارتی تبدیل شود که فرد بتواند در مکالمه از آن استفاده کند.
چرا بعد از یکی دو ماه زبان را رها میکنیم؟
یکی از راهکارهای عملی که میتوان از این دیدگاه گرفت، این است که زبانآموز بعد از شنیدن یک جمله، آن را فقط در ذهن خود تکرار نکند؛ بلکه با صدای بلند بگوید.
انگیزه هم بخش دیگری از ماجراست. بسیاری از زبانآموزان انتظار دارند در یکی دو ماه نخست، تغییر بزرگی در توانایی صحبتکردنشان ایجاد شود. وقتی این اتفاق نمیافتد، تصور میکنند پیشرفتی نداشتهاند … …
