به گزارش خبرگزاری تسنیم، سید محمدعلی غمامی، استادیار دانشگاه باقرالعلوم(ع) در نشست «اسکندر، والرین، روبیو» که به همت دانشگاه باقرالعلوم و خبرگزاری تسنیم برگزار شد، با اشاره به سخنان مارکو روبیو، گفت: «به نظر من از متن روبیو شروع کنیم. روبیو یک نقطه مرکزی را مشخص کرده است. به نظرم روبیو هدفی کاملاً عملی و نظامی را دنبال میکند، البته در سطح انتزاع به دنبال آن میگردد.» وی با بیان اینکه روبیو به دنبال این است که چه مفهومی را در جهان ایرانی باید بزنیم تا تسلیم شود؟، تأکید کرد: «آن دال مرکزی که او مطرح میکند، مفهوم شهادت است. او میخواهد مفهوم شهادت را از جهان ایرانی بگیرد یا تدارکی ببیند که این مفهوم در جهان ایرانی تضعیف شود.»
غمامی در تشریح تحلیل خود از سخنان روبیو افزود: «احتمالاً مفاهیم متعددی وجود دارد، اما آن چیزی که با مرور مکرر به آن رسیدم این است که او از تعبیری استفاده میکند که ما در جهان ایرانی برای آن ارزش زیادی قائل هستیم و یکی از دالهای محوری و مرکزی جهان ایرانی به شمار میرود. جمله روبیو این است؛ خودش را با ایرانیان مقایسه میکند: قهرمانان ما برای آرمان خود آماده جانفشانی هستند، اما مرگپرست نیستند. این مقدمهای است برای اینکه هم ما شهید داریم، اما شهیدان شما به سمت مرگ و مرگپرستی هستند و شهدای ما به سمت زندگی و زندگیبخشی هستند. »
وی با اشاره به تغییر لنز از نگاه تمدنی به روح انسان ایرانی، اظهار داشت: «یکی از مفاهیم کلیدی اینجا صحبت از روح انسان ایرانی است. فردریش روکر یکی از شرقشناسان بزرگ آلمانی است. ایشان مترجم یکی از کتابهای شاهکار زبان فارسی به زبان آلمانی بوده، یعنی بوستان و گلستان را ترجمه کرده است؛ در عین اینکه اطلاعات زیادی در حوزه ایرانشناسی دارد و حتی قرآن را هم ترجمه کرده است. او جملهای درباره فردوسی و شاهنامه دارد و آن را با ایلیاد و اودیسه هومر مقایسه میکند. آنجا میگوید که شاهنامه فردوسی کمی بیشتر روح دارد و هومر کمی بیشتر جسم دارد. از مفهوم روح استفاده میکند و میگوید انسان ایرانی بیش از جسم، روح دارد.» …

بازار

































































































































































