در شرایطی که توان مالی دولت برای سرمایهگذاری مستقیم محدود است، راهحل لزوماً افزایش هزینههای عمومی نیست. دولت میتواند با اصلاح سیاستها و ایجاد محیطی امن، شفاف و قابل پیشبینی برای سرمایهگذاری، منابع بخش خصوصی را به سمت فعالیتهایی هدایت کند که بهطور همزمان منافع اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی ایجاد میکنند. این همان نقطهای است که اقتصاد و محیطزیست، به جای تقابل، میتوانند در خدمت یکدیگر قرار گیرند.
امروز کشور، بویژه در حوزه امنیت غذایی، با چالشهای همزمانی مواجه است؛ از جمله افزایش هزینههای تولید، فشار بر منابع آب، وابستگی برخی نهادهها به واردات، نوسان قیمت مواد غذایی و کاهش قدرت خرید خانوارها. پاسخ به این مشکلات صرفاً در افزایش واردات یا پرداخت یارانههای بیشتر خلاصه نمیشود؛ بخشی از راهحل در افزایش بهرهوری، کاهش هزینههای تولید و تقویت عرضه داخلی نهفته است.
توسعه کشاورزی گلخانهای یکی از روشنترین مسیرها در این زمینه است. انتقال تدریجی بخشی از تولیدات کشاورزی از فضای باز و الگوهای پرمصرف به گلخانههای مدرن، امکان مدیریت دقیقتر آب، انرژی و نهادهها را فراهم میکند و در بسیاری از محصولات، به تولیدی پایدارتر و بهرهورتر میانجامد. تلفیق این بخش با انرژیهای تجدیدپذیر، بویژه انرژی خورشیدی، میتواند در بلندمدت هزینههای بهرهبرداری را کاهش دهد و تابآوری تولیدکنندگان را افزایش دهد. …

بازار
































































