هنر پشت درهای آموزش آنلاین مانده است - پیوست

یک میلی‌متر جابه‌جایی سایه روی صورت، زاویه نامناسب دوربین برای دیدن انگشت‌گذاری روی ساز یا چند ثانیه تاخیر در تشخیص زمان برداشتن قالب، می‌تواند مرز میان یادگیری و خطا در یک کلاس هنری باشد. آموزش آنلاین دسترسی به استاد را آسان‌تر کرده، اما فناوری هنوز نتوانسته تمام ظرافت‌های یادگیری هنر را منتقل کند. از این رو، آینده آموزش آنلاین هنر نه در حذف کلاس حضوری، بلکه در شناخت ظرفیت‌های فناوری و ترکیب این دو شیوه متناسب با نیاز هر رشته رقم می‌خورد.

به گزارش پیوست، آموزش آنلاین در ایران در حوزه هنر همچنان سهم محدودی دارد و تصویر دقیقی از اندازه این بازار در دست نیست. تفاوت ظرفیت‌ها و محدودیت‌های آموزش آنلاین را می‌توان در مقایسه رشته‌های هنری مشاهده کرد. مثلا در کلاس گریم، هنرجو باید یاد بگیرد سایه را در کدام بخش صورت بنشاند، مواد را در چه شرایطی به کار ببرد و چه زمانی قالب را بردارد. جزئیاتی که تشخیص آنها گاهی به لمس و مشاهده نزدیک و توجه میلی‌متری به قراردادن مواد روی صورت نیاز دارد. از سوی دیگر مثلا این موضوع در کلاس موسیقی متفاوت است. برای مثال برای چک کردن کوک‌کردن ساز، می‌توان از اپلیکیشن‌های فعال در این زمینه استفاده کرد و در بسیاری بخش‌ها آموزش موسیقی راه خود را به کلاس‌های آنلاین بیش از سایر هنرها باز کرده است. همین تفاوت نشان می‌دهد که همه هنرها به یک اندازه در برابر آموزش آنلاین محدود نیستند و میزان امکان آموزش از راه دور، به ماهیت مهارت و ابزارهای مورد استفاده در هر رشته بستگی دارد.

این یعنی فناوری می‌تواند بعضی از محدودیت‌ها را برطرف کند، اما همه مهارت‌ها به یک اندازه قابلیت انتقال از طریق تصویر و صدا را ندارند و برای فهم سهم محدود هنر در آموزش آنلاین باید هم به ماهیت یادگیری هنری و هم به شیوه استفاده از فناوری توجه کرد.فناوری کافی نیست

زهره صمغ‌آبادی مدرس گریم معتقد است نمی‌توان هنر را با همان منطقی آموزش داد که برای یادگیری یک موضوع نظری به کار می‌رود. چون در هنرهای عملی، دانستن مراحل کار لزوما به معنای توانایی اجرای درست آن نیست و هنرجو باید بازخورد دقیق و متناسب با عملکردش دریافت کند. …