دایرة‌المعارفی به نام فریدون جیرانی

نعیمی که اجرای برنامه را بر عهده داشت، پیش از نمایش فیلم گفت: «نفس سینما و فیلمسازی، برای آقای جیرانی بیش از هر چیزی اهمیت دارد.» به گفته او جیرانی برخی مسائل زمان را پیش از مدشدن مطرح کرد. زن در جامعه یکی از آنها بود و او زودتر از دیگران دوربینش را به سمت زنان چرخاند. نعیمی ادامه داد که مشرقی‌های او در سینما ماندگار شده و تلاش این فیلمساز برای رسیدن مخاطب به سینمای سالم و درست، او را به فردی به غایت تأثیرگذار تبدیل کرده است. او جیرانی را «صیاد استعدادها» خواند که به خیلی‌ها در ساخت فیلم کمک کرده است.

بقیه حرف‌های آن شب هم از همین جنس بود، کمتر درباره فیلم‌ها و بیشتر درباره آدم‌هایی که از او چیزی گرفته بودند. مهدی صباغ‌زاده گفت جیرانی او را به سینمای حرفه‌ای آورد: «من فیلمنامه‌نویسی را از ایشان یاد گرفتم.» حبیب اسماعیلی گفت: «آقای جیرانی می‌توانست جزو پولدارترین افراد سینما باشد ولی پول برایش اولویت جدی نبود.» او معتقد بود این مراسم باید خیلی زودتر برای فریدون جیرانی برگزار می‌شد. این «زودتر» را وقتی می‌شود سنجید که کارنامه‌ای را کنارش بگذاریم که از سال ۱۳۶۰ و با نوشتن فیلمنامه «آفتاب‌نشین‌ها» آغاز شد. جیرانی از سال ۱۳۷۰ با سردبیری مجله سینما به مطبوعات آمد و بعدتر سردبیری روزنامه سینما را هم بر عهده گرفت. در مقام کارگردان از «صعود» و «قرمز» و «شام آخر» گذشت و به «سالاد فصل»، «ستاره‌ها»، «پارک‌وی»، «قصه پریا»، «من مادر هستم»، «خواب‌زده‌ها»، «خفگی» و «آشفتگی» رسید. …