آپیرون نخستین نمونه از نسل جدید فضاپیماهای کلاس دلتای ویرجین گلکتیک است که با هدف افزایش تعداد پروازهای تجاری و کاهش هزینه‌های عملیاتی توسعه یافته است. این هواپیما در نخستین پرواز خود در زیر بال‌های «VMS Eve»، هواگرد حامل خود به فرودگاه اسپیس‌پورت آمریکا در نیومکزیکو منتقل شد و اکنون برای آغاز آزمایش‌های پروازی آماده میشود.
نام آپیرون از مفهومی در فلسفه یونان باستان به معنای «بی‌کران» یا «نامحدود» گرفته شده است. این نام در یک رأی‌گیری عمومی انتخاب شد و هزاران نفر از بیش از ۸۰ کشور جهان در انتخاب آن مشارکت داشتند.
آپیرون هم‌زمان با رونمایی، نخستین پرواز خود را نیز البته نه به‌عنوان هواپیمایی مستقل تجربه کرد. این هواپیمای فضایی درحالی‌که به زیر بال‌های وی‌ام‌اس ایو متصل بود، از تاسیسات تولیدی ویرجین در میزای آریزونا به سایت پرتاب خود، یعنی فرودگاه اسپیس‌پورت آمریکا در نیومکزیکو پرواز کرد.
ایو ۲۸ اکتبر ساعت ۲۰:۵۹ به وقت ایران به پرواز درآمد و در ساعت ۲۲:۲۹ در مقصد فرود آمد. در این پرواز، مایکل ماسوسی به‌عنوان خلبان فرمانده و دن آلیکس به‌عنوان خلبان ایو حضور داشتند و توری کرایتون نیز به‌عنوان مهندس آزمایش پرواز همراه آنها بود.
این پرواز انتقالی، نخستین حضور آپیرون در آسمان بود و نباید آن را با نخستین پرواز مستقل یا آزمایش موتور موشکی آن اشتباه گرفت. فضاپیمای جدید پس از رسیدن به پایگاه عملیاتی خود، باید مراحل یکپارچه‌سازی و اعتبارسنجی نرم‌افزارهای اویونیک و آماده‌سازی برای آزمایش‌های پروازی را پشت سر بگذارد.
فناوری پرتاب آپیرون تفاوت اساسی با موشک‌های متداول فضایی دارد. این هواپیمای فضایی مانند نسل قبلی خود به شیوه‌ی پرتاب هوایی به لبه فضا می‌رسد؛ بدین معنا که ابتدا هواپیمای حامل آن را تا ارتفاعی در حدود ۱۳٫۷ کیلومتری از سطح زمین بالا می‌برد و سپس رها می‌کند. …
دانلود از کافه بازار
