به نقل از مدیکال اکسپرس، «سفپیم»(Cefepime) یک آنتیبیوتیک نسل چهارم است که به طور گسترده برای درمان عفونتهای باکتریایی شدید و نوتروپنی همراه با تب - تب در بیمارانی که تعداد گلبولهای سفید خون آنها به طور غیرعادی پایین است - مورد استفاده قرار میگیرد. برخلاف بسیاری از آنتیبیوتیکهایی که طعمه مقاومت ضدمیکروبی میشوند، سفپیم در برابر آنزیمهای بتالاکتاماز نوع AmpC نسبتاً پایدار است و به آن در برابر باکتریهایی که این آنزیمها را تولید میکنند، مزیت میدهد. با وجود این، دانشمندان نگران هستند که این آنتیبیوتیک بسیار مؤثر ممکن است خطر مرگ را افزایش دهد. این نگرانی نخستین بار طی یک پژوهش در سال ۲۰۰۷ آشکار شد.
دکتر «زهرا سوهانی» و دکتر «آویده افشار» پژوهشگران ایرانی «دانشگاه مکگیل»(McGill University) کانادا در پژوهش جدید خود، دادههای حاصل از مجموعه آزمایشهای بالینی را مجدداً بررسی کردند تا دریابند آیا احتمال مرگ در بیمارانی که با سفپیم تحت درمان قرار گرفته بودند، بیشتر از بیمارانی بوده است که با سایر آنتیبیوتیکهای «بتا-لاکتام»(β-lactam) درمان شدهاند.
پژوهشگران پس از تحلیل بیش از ۱۰۰ آزمایش روی ۲۲،۶۰۸ بیمار دریافتند که احتمال مرتبط بودن مصرف سفپیم با افزایش خطر مرگومیر در مقایسه با سایر آنتیبیوتیکهای بتالاکتام، ۹۴.۴ درصد است. در مجموع آزمایشهای بررسیشده، مرگ در ۶.۶ درصد از بیماران تحت درمان با سفپیم و ۶.۲ درصد از بیماران گروه مقایسهشده رخ داد.
سفپیم در سال ۱۹۹۴ برای مصرف پزشکی تأیید شد اما تنها پس از گذشت یک دهه از کاربرد بالینی آن، یک پژوهش نگرانیهایی را درباره ایمنی این دارو ایجاد کرد. این پژوهش انجامشده در سال ۲۰۰۷ نشان داد که خطر نسبی مرگ در بیمارانی که با سفپیم تحت درمان قرار گرفته بودند، ۲۶ درصد بیشتر از بیمارانی است که با سایر آنتیبیوتیکهای بتالاکتام درمان شده بودند. …
