لبخندی که ماندگار شد | شهیدی که عشق به خدمت، او را به عرشه ناوشکن جماران رساند

در مسیر زیارت

کودکی محمدمحسن برای مادرش پر از خاطراتی است که امروز هر کدام تبدیل به نشانه‌ای از بزرگی روح او شده‌اند؛ پسری که در 4سالگی با یک حرکت ساده، عمق محبت و درک خود را نشان داد. نسرین شاهسونی، مادر شهید، می‌گوید: «زمانی که محمدمحسن ۴ سال داشت با هم به زیارت پیرمراد، امامزاده‌ای در مسیر استهبان رفتیم. در راه برگشت برایش کفشی گرفتم که کف آن چراغ روشن می‌شد و خیلی زیبا بود. وقتی کفش را به دستش دادم تا به خانه برگردیم، دستم را گرفت و بوسید و گفت مامان دستت درد نکند. همانجا با خودم فکر کردم برای یک پسر 4ساله این نوع قدردانی خیلی بزرگ است. ذوق کردم و او را بوسیدم.»

از دانشگاه تا نیروی دریایی

محمدمحسن پس از پایان دبیرستان، در دانشگاه روزانه رشته حسابداری دانشگاه شهرستان اقلید پذیرفته شد و 2ترم تحصیل کرد اما علاقه‌اش به خدمت در نیروهای مسلح مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. مادر شهید می‌گوید: «در خانواده مادری، آشنایی و علاقه به خدمت در نظام وجود داشت و محسن هم به این مسیر علاقه پیدا کرد. می‌توانست همه رسته‌های نیروهای مسلح را انتخاب کند اما خودش تحقیق کرد و با علاقه‌ای که به نیروی دریایی پیدا کرده بود، این نیرو را انتخاب کرد.»

خیلی زود بار مسئولیت را به دوش گرفت

محمدمحسن تنها به فکر خودش نبود. از همان سال‌های کودکی تلاش می‌کرد سهمی در به دوش‌کشیدن سختی‌های زندگی داشته باشد؛ ولو کوچک. مادر شهید روایت می‌کند: «وقتی ۸سال داشت در روستای پدری زندگی می‌کردیم. یک روز گفت مادر، می‌خواهم به خانه پدربزرگ بروم. ظهر که شد پیدایش نشد. تا عصر … …