در این میان، سیاستهای تشویقی میتوانند نقش مهمی در آغاز این تغییر داشته باشند. رایگان شدن مترو و اتوبوس در روز نخست بازگشایی مدارس، نمونهای از همین سیاستهاست؛ اقدامی که از یک سو میتواند به تسهیل جابهجایی دانشآموزان و خانوادهها در یکی از پرترددترین روزهای سال کمک کند و از سوی دیگر، فرصتی برای تجربه حملونقل عمومی توسط افرادی باشد که معمولاً خودروی شخصی را برای سفرهای روزانه انتخاب میکنند.
اما پرسش مهمتر از تعداد سفرهایی که در یک روز رایگان ثبت میشود، این است که چند نفر از این مسافران در روزها و ماههای بعد نیز به مترو و اتوبوس بازمیگردند؟ آیا یک سفر رایگان میتواند آغاز یک عادت جدید باشد یا اثر آن با پایان همان روز از بین میرود؟ چه عواملی باعث میشود شهروندی که یک بار حملونقل عمومی را امتحان کرده است، آن را دوباره انتخاب کند و در نهایت به بخشی از الگوی سفر روزانه او تبدیل شود؟
پاسخ به این پرسشها، نگاه ما را از یک اقدام مقطعی به مسئلهای مهمتر یعنی «تغییر رفتار سفر» میبرد؛ جایی که کیفیت خدمات، قابلیت پیشبینی زمان سفر، دسترسی به ایستگاه، زمان انتظار، راحتی، هزینه، یکپارچگی شبکه حملونقل و حتی نقش خانوادهها در شکلگیری عادتهای سفر اهمیت پیدا میکند. شاید به همین دلیل، ارزش واقعی یک روز سفر رایگان را نه در رایگان بودن آن روز، بلکه در اتفاقی باید جستوجو کرد که پس از پایان آن رخ میدهد. …


دانلود از کافه بازار





























































