افغانستان؛ حلقه اتصال چین و ایران در نقشه تجارت منطقه

جنگ و افزایش نااطمینانی در مسیرهای سنتی تجارت، نگاه کشورها را به سمت کریدورهای جایگزین چرخانده است؛ در این میان، افغانستان می‌تواند از یک کشور محصور در خشکی به حلقه اتصال ایران و چین تبدیل شود. احیای راه‌آهن خواف–هرات و طرح امتداد این مسیر از هرات و مزارشریف تا واخان، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا جنگ می‌تواند فرصتی برای بازتعریف نقش افغانستان در نقشه ترانزیتی منطقه و شکل‌گیری یک مسیر ریلی جدید از چین به ایران و اروپا ایجاد کند؟ به گزارش اکوایران ، جنگ و اختلال در مسیرهای سنتی تجارت جهانی، یک بار دیگر اهمیت کریدورهای زمینی و مسیرهای جایگزین را به صدر معادلات اقتصادی منطقه آورده است. در شرایطی که نااطمینانی در مسیرهای دریایی افزایش یافته و هزینه و زمان حمل‌ونقل برای بسیاری از کشورها بالا رفته، جغرافیای ترانزیت نیز در حال بازتعریف است. در این میان، افغانستان می‌تواند از یک کشور محصور در خشکی به حلقه‌ای برای اتصال دو اقتصاد مهم منطقه، یعنی ایران و چین، تبدیل شود.

ایده اتصال ریلی ایران به چین از مسیر افغانستان، موضوع جدیدی نیست، اما تحولات اخیر می‌تواند به آن اهمیت تازه‌ای بدهد. مسیر پیشنهادی از چین به افغانستان، ایران و در ادامه ترکیه و اروپا امتداد پیدا می‌کند و در صورت تکمیل، شاخه‌ای جدید از کریدور شرق به غرب را شکل خواهد داد؛ مسیری که می‌تواند بخشی از بار تجارت منطقه را از مسیرهای سنتی به شبکه ریلی منتقل کند.

خواف–هرات؛ نقطه شروع یک مسیر بزرگ‌تر

نقطه آغاز این پروژه، راه‌آهن خواف–هرات است. این خط ریلی در آذرماه سال ۱۳۹۹ به بهره‌برداری رسید و در بهمن همان سال، قطعه سوم آن به طول ۶۲ کیلومتر، حدفاصل ایستگاه شمتیغ تا ایستگاه روزنک، به اداره خط آهن دولتی افغانستان تحویل داده شد.

با تغییرات سیاسی در افغانستان، بخش‌هایی از این محور و ایستگاه روزنک دچار خسارت و سرقت شد و ادامه عملیات اجرایی را با مشکل مواجه کرد. با این حال، ایران و افغانستان در آذرماه سال گذشته برای ترمیم خسارت‌های واردشده به مسیر به توافق رسیدند و پس از انجام اصلاحات، بهره‌برداری از این خط بار دیگر در دستور کار قرار گرفت. …