درباره زبان رمز نوجوانان امروزی/ آن‌ها فانگلیسی حرف می‌زنند!

راهزنان قرن پانزدهم وقتی می‌خواستند نقشه‌ سرقت کاروانی را بکشند، نمی‌توانستند صاف و پوست‌کنده باهم حرف بزنند؛ بالاخره دیوار موش داشت و موش هم گوش. این بود که برای خودشان یک زبان رمز زیرزمینی ساختند به نام «آرگو»، زبان بسته‌ای که فقط هم‌صنفی‌های خودشان از آن سر در می‌آوردند. حالا با اینکه چند قرن از آن روزگار گذشته، بشر ظاهراً هنوز هم معتاد داشتن یک زبان رمز است و این بار جای راهزنان را نسلی گرفته که با «گوست کردن»، «گسلایت» و «دراماکویین» برای هم خط ‌ونشان می‌کشند! البته ماجرا به همین چند واژه‌ وارداتی و قرضی هم ختم نمی‌شود. نسل تازه گاهی طوری با یکدیگر حرف می‌زنند که نه‌تنها پدربزرگ و مادربزرگ بیچاره؛ بلکه حتی خواهر و برادرهای چند سال بزرگ‌ترشان هم از فرهنگ لغت تازه‌شان سر در نمی‌آورند. اما این تغییر زبان واقعاً یک بازی زبانی بی‌خطر و نشانه از به‌روز بودن است یا دیواری بتنی که روز به روز قطورتر می‌شود و شکاف میان نسل‌ها را عمیق و گسترده‌تر می‌کند؟ انجمن سری …