شروین وکیلی در نشست خبرآنلاین استدلال کرد که ایران نه یک «گذرگاه»، بلکه هدف اصلی استعمار بوده است. او همچنین با رد روایات متکی بر توطئه خارجی، برآمدن پهلوی را فرآیندی درون‌زا دانست.

شروین وکیلی با تأکید بر تحلیل «مدارهای قدرت»، معتقد است درگیری‌های کنونی با مذاکرات دیپلماتیکِ رایج به نتیجه‌ای قطعی و پایدار نخواهند رسید.

در نشست بررسی دیپلماسی و میدان در بزنگاه‌های تاریخ معاصر ایران، اعلام بی‌طرفی کشور در جنگ جهانی اول از دو منظر متفاوت بررسی شد؛ یک دیدگاه آن را خطایی راهبردی و دیدگاه دیگر، تصمیمی عقلانی و متناسب با توان نظامی ایران دانست.

در نشست «بررسی توازن دیپلماسی و میدان در بزنگاه‌های تاریخ معاصر ایران» مناظره علی بیگدلی و شروین وکیلی درباره اعلام بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی اول به تقابل دو دیدگاه متفاوت انجامید.

ایرانیان در همان دوره نیز دست به رایزنی‌های سیاسی و اتحادهایی (مانند اتحاد با ناپلئون) زدند و محاسبات آنان، فارغ از بدعهدی قدرت‌های خارجی، در بسیاری از جنبه‌ها خردمندانه بوده است.

نشست «توازن دیپلماسی و میدان در بزنگاه‌های تاریخ معاصر» به محلی برای چالش کارشناسان درباره هویت تاریخی قلمروهای ایران بدل شد؛ جایی که علی بیگدلی با ردّ تعلق سرزمینی قفقاز و افغانستان، آن‌ها را صرفاً خراج‌گزار خواند و شروین وکیلی با دفاع از ساختار سنتی قدرت، خراج‌گزاری را مبنای اصلی تعریف جغرافیای سیاسی …

شروین وکیلی، در بخشی از نشست «بررسی توازن دیپلماسی و میدان در بزنگاه‌های تاریخ معاصر ایران» به ریشه‌های کودتای ۱۲۹۹ پرداخت.

شروین وکیلی گفت: ساختار ایران به گونه‌ای است که نمی‌شود آن را غارت کرد. ایران را می‌توان ۳۰ سال یا ۵۰ سال غارت کرد، اما سه هزار سال نمی‌شود ایران را غارت کرد.

در این نشست آقایان علی بیگدلی (استاد دانشگاه و کارشناس مسائل بین‌المللی)، حسین راغفر (اقتصاددان و عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا) و شروین وکیلی (جامعه‌شناس و تاریخ‌نگار) به ارائه دیدگاه‌ها و تحلیل‌های خود در زمینه نسبت میان دیپلماسی و میدان در تاریخ معاصر ایران و درس‌های آن برای امروز خواهند پرداخت.