رئال مادرید امسال تابستان شش بازیکن به خدمت گرفته که به جز اسپی، که قرار است اسب سیاه و ذخیره طلایی مورینیو باشد (مثل خوسلو برای آنچلوتی) همگی میتوانند در ترکیب اصلی قرار بگیرند. یعنی تقریباً نیمی از تیم. راحت از کنار این جمله نگذرید: رئال مادرید امسال تابستان نیمی از ترکیب فیکسش را عوض کرده است!
اما تغییرات امسال رئال فقط در خرید نیست. در جبهه فروش هم باشگاه بازیکنان آکادمی خود را با رقمی در حدود 100 میلیون یورو به فروش رسانده، رکوردی تازه در این زمینه.
اما این تنها رکورد رئال در تابستان نیست. باشگاه برای جذب یان دیومانده 125 میلیون یورو هزینه کرده و مجموع هزینههایش برای خرید بازیکنان جدید به 225 میلیون یورو رسیده است.
اما یکی از بزرگترین تغییرات رئال مادرید در این تابستان تغییر رهبر و رئیس تیم است. رئال برای بازگشت سریع به سطح اول فوتبال بینالمللی، ژوزه مورینیو را دوباره برگردانده است. سرمربی پرتغالی حالا در 63 سالگی، با موهایی سفیدتر، کمی مسنتر و البته ظاهراً آرامتر از گذشته، تلاش خواهد کرد دورهای تازه از پیروزیها را آغاز کند و خاطره دوره پر شکست را از ذهن هواداران بزداید.
* برنابئو هم تغییر کرد
حتی نمای ورزشگاه سانتیاگو برنابئو هم از این تغییرات بینصیب نمانده است. نام کامل «سانتیاگو برنابئو» از نمای ورزشگاه حذف شده و تنها نام خانوادگی اسطوره باشگاه «برنابئو» روی نما باقی مانده است.
این تغییر عجیب است. اگر بهانههای باشگاه را کنار بگذاریم شکی نیست که علت این کار، کاستن از بار اهمیت نام بنیانگذار تاریخی ورزشگاه است؛ اما چرا پرز باید به دنبال چنین چیزی باشد؟ حتما یادتان هست که رئال چند سال به شدت مشغول بازسازی عظیم ورزشگاه بود و این برنابئو با برنابئوی چند سال پیش خیلی فرق دارد. پرز حالا خودش را صاحب برنابئوی جدید میداند و میخواهد آرام آرام ذهنها را از اسم اسطوره باشگاه سانتیاگو برنابئو منحرف کند. پرز خیلی دوست دارد در آینده، حتی چند دهه بعد، وقتی از رئال و ورزشگاهش حرف میزنند به اسم او هم اشاره کنند.
از آنجا که ورزشگاه نمیتواند صرفاً به نام «فلورنتینو» نامگذاری شود و از نظر اخلاقی و زیباییشناختی ترکیب «برنابئو-پرز» گزینهای قابل قبول نیست، پرز استراتژی عجیبی انتخاب کرده است: نیمی از نام تاریخی ورزشگاه کنار گذاشته شده است؛ برنابئو به جای سانتیاگو برنابئو. این شاید قدم اول باشد. شاید پرز چند سال بعد که دید هواداران بیش از هر زمان دیگری شیفتهاش هستند آنقدر جرات پیدا کند که روی نمای ورزشگاه اسم جدید را بنویسد: ورزشگاه فلورنتینو پرز!
اما برای رسیدن به آن نقطه همه چیز به مورینیو بستگی دارد. ژوزه باید برای رئال چندین جام پشت سر هم به دست بیاورد و چه بهتر اگر چند چمپیونزلیگ پیاپی به دست بیاید. در آن صورت پرز قطعا میتواند ادعا کند که بزرگترین رئیس تاریخ باشگاه است و حق دارد اسمش را روی ورزشگاه ببیند.
فلورنتینو پرز در حال آغاز یک چرخه جدید است، چرخهای که رسیدنش به موفقیت به مورینیو و موفقیتهایش بستگی خواهد داشت.
اگر دوران ریاست فعلی پرز تا پایان ادامه پیدا کند (یادآوری اینکه او در ماههای اخیر در انتخابات دوباره برنده شد) و البته «اگر وضعیت سلامتش به او اجازه دهند»، پرز در پایان این دوره 83 ساله خواهد بود. بعید به نظر میرسد که او قصد داشته باشد پس از آن هم چرخهای جدید را تا 87 سالگی آغاز کند. پس این آخرین شانس فلورنتینو است و با شناختی که از داریم هر کاری خواهد کرد که از آخرین شانسش به بهترین شکل ممکن استفاده کند.
* پرز؛ پیرتر، ثروتمندتر و متفاوتتر
فلورنتینو پرز در این دوره تغییر کرده است. یکی دیگر از نشانههای آغاز چرخه جدید، تغییر رویکرد او در مراسم معارفه بازیکنان است. دیگر خبری از آن مراسمهای پرزرقوبرق، هیاهوی فراوان و نمایشهای رسانهای گذشته نیست. پرز امروز مردی مسنتر و باتجربهتر است. یک پیرمرد جا افتاده و کمتر علاقهمنتد به زرق و برق.
و البته ثروتمندتر.
او بهتازگی موقعیت خود را به عنوان سهامدار اصلی شرکت ACS تقویت کرده است. پرز از طریق شرکت «روسان اینورسیونِس» میزان سهام خود در ACS را از 14.896 درصد به 15.015 درصد افزایش داده است.این میزان سهام شامل 41.61 میلیون سهم است که ارزش فعلی آنها در بازار به حدود 4.539 میلیارد یورو میرسد. بله پرز چهار و نیم میلیارد یورو ثروت دارد. دست کم چهار و نیم میلیارد یورو!
البته این داراییهای مالی، خود به خود به جامهای ورزشی منجر نمیشود. اما تصویر کاملتری از فلورنتینو پرز ارائه میکنند؛ واقعا اشتباه است اگر او را صرفا یک مدیر فوتبالی بدانیم. پرز، هم یک مدیر فوتبالی است، هم یک شخصیت اقتصادی و هم چهرهای که دامنه تأثیرگذاریاش بسیار فراتر از چارچوبهای معمول ریاست یک باشگاه فوتبال میرود.
