روایت طبخ و طعم غذای تهران قدیم، ماجرایی شنیدنی است؛ یخنی‌ها، چغرتمه‌ها، فسوجان‌ها، متنجن‌ها، مسمن‌ها، کباب‌ها و پلوهای رنگارنگی که با انواع ادویه‌های خوش‌عطر، طعم‌دار می‌شد. ادویه‌هایی که در اصطلاح قجری به «آچار» معروف بود و قدر و اندازه‌اش در غذا، نشان از تبحر آشپز داشت.

ادویه آچار، چاشنی سنتی و منحصر به فردی با ریشه در فرهنگ مردم سیستان و بلوچستان است که با ترکیبی از آرد گندم سبوس دار، پیاز و ادویه های مختلف تهیه شده و طعمی خاص به غذاها می بخشد.