رودری با همان استقبالی که شایسته بازیکنان بزرگ است وارد زمین شد: ورزشگاه در دقیقه ۶۲ با ورود او به لرزه درآمد. او به سبک خودش پردهبرداری کرد: اولین حرکتش یک پرش باابهت در مرکز زمین برای قطع یک توپ هوایی بود. این یک اعلان جنگ تمامعیار از سوی بازیکنی مسلط بود؛ به تعبیر فلیک «یک رهبر مادرزاد» که خیلی زود به لنگرگاه تیم تبدیل شد.
کسانی که دقایق نخست بازی او را از نزدیک دیدند، دریافتند که او وقار هافبکهای دفاعی کلاسیک و بزرگ را دارد. رودری چهرهای باابهت است و حضورش در زمین خیلی زود آثار خود را نشان داد، بهویژه در میان همتیمیهایش در خط هافبک. فلیک به رودری، پدری، فرمین و اولمو اعتماد کرد و بارسلونا به جای استفاده از دو هافبک دفاعی همزمان، با یک هافبک دفاعی سنتیتر به بازی ادامه داد.
رودری 30 ساله به عنوان تکهافبک دفاعی عمل کرد: اولین و تنها گیرنده لازم برای عبور دادن توپ از خطوط حریف. یک چیدمان ۳-۳-۴ در زمان بازیسازی از عقب. جالبترین حرکت این بود که دیدیم پدری به صورت خودکار جلوتر رفت و در ارتفاع بیشتری از زمین قرار گرفت.
فرمین و اولمو نیز به نوبه خود جابهجا میشدند، در حالی که آدیمی و لامین با عرض دادن به بازی، تیم را متوازن میکردند. این فرمول جواب داد و گل دوم اینگونه به دست آمد: نمایشی از گردش توپ که با رسیدن به آدیمی سرعت بیشتری گرفت.
ارسال او زیر پای فرمین افتاد و او از اشتباه لاپورت نهایت استفاده را برد تا سومین گل فصل خود را به ثمر برساند. بارسلونا تنها دو گل زد چون اونای سیمون بهترین بازیکن زمین بود، اما باز هم نشان داد که در فاز هجومی تیمی ویرانگر است.
حجم هجومی بدون مهاجم شماره ۹
دو مسابقه از پنج مسابقهای که بارسلونا در آنها بالاترین امید گل را در لالیگا از زمان آمدن هانسی فلیک ثبت کرده، در همین ابتدای فصل رقم خورده است.
این آمار نشاندهنده … …
