درحالیکه نشانههای تنش نظامی میان ایران و آمریکا بار دیگر در خلیج فارس افزایش یافته و تحرکات نظامی واشنگتن در منطقه شدت گرفته است، مسیر دیپلماسی همچنان باز مانده است. مذاکرات دو طرف اگرچه بر سر ترتیب اجرای تعهدات و اینکه کدام طرف باید نخستین گام را بردارد با اختلافاتی جدی روبهرو شده، اما مجموعه تحولات منطقهای و بینالمللی نشان میدهد که هنوز نمیتوان از غلبه گزینه نظامی بر میز مذاکره سخن گفت. واقعیت این است که در معادله کنونی، برخلاف فضای پرتنش رسانهای و تهدیدهای متقابل، کفه تلاشهای دیپلماتیک سنگینتر از محرکهای جنگطلبانه است.
از سوی دیگر، مجموعهای از عوامل منطقهای و بینالمللی برای پایاندادن به بحران فشار میآورند. کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس بهخوبی میدانند که گسترش جنگ میتواند امنیت، اقتصاد و زیرساختهای حیاتی آنها را با خسارتهای جبرانناپذیر روبهرو کند. کشورهای اروپایی و آسیایی نیز از پیامدهای اختلال در تردد انرژی از تنگه هرمز متضرر شدهاند. افزایش قیمت انرژی، کاهش ذخایر راهبردی و تهدید امنیت غذایی، تنها بخشی از پیامدهایی است که ادامه بحران میتواند برای اقتصاد جهانی به همراه داشته باشد. بنابراین فشار برای رسیدن به توافق، صرفاً ابتکار چند کشور میانجی نیست، بلکه به ضرورتی برای بسیاری از بازیگران بینالمللی تبدیل شده است.
در داخل آمریکا نیز شرایط سیاسی چندان به سود ماجراجویی نظامی نیست. شکستهای انتخاباتی اخیر و محدودیتهای سیاسی پیش روی ترامپ، هزینه تصمیمگیری برای آغاز جنگی تازه را افزایش داده است. در اسرائیل نیز نتانیاهو … …


دانلود از کافه بازار




































































































