پیرسربازانِ جوان (حکایت داستاننویسان جُنگ اصفهان)
هر محفل ادبی، اگر در انتخاب اعضا و منش گروهی خود درست عمل کند به محملی برای پرورش استعدادهای جوان تبدیل خواهد شد. این امکان البته با گذر زمان یکی از اساسیترین معیارهای سنجش موفقیت یا ناکامی هر گروهی تلقی میشود و جُنگ اصفهان نیز از این قضاوت تاریخی مبرا نیست. میتوان این مسئله را در یکیک بخشهای جُنگ اصفهان بهصورت جداگانه و مفصل بررسی کرد؛ چرا که در دوران انتشار جُنگ و به سبب گستردگی تخصص اعضا در بخشهای مختلفی مانند شعر، داستان، ترجمه، نقد و... در هر یک از این قسمتها شاهد رشد و شکوفایی افرادی هستیم که بعدها جز نامداران هنر معاصر به شمار آمدند.
در این میان اما بخش داستان در جُنگ اصفهان از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ با توجه به گسترش روزافزون هنر داستاننویسی در چند دهۀ اخیر، توجه به عملکرد گذشته میتواند راهگشای نسل جدید باشد تا راهی را که پیموده شده تا ادبیات داستانی ایران به جایگاه کنونی خود برسد، مورد بازبینی قرار دهد. اینکه چگونه جمعی چند نفره و محلی به گروهی تبدیل شد که ادبیات ایران را دگرگون کرد و در آیندۀ این هنر تا چند دهه تاثیر گذاشت. در یازده دفتر جُنگ اصفهان، داستانهای بیش از سیزده نویسندۀ ایرانی به چاپ رسیده است. باید توجه داشت که این یازده شماره در فاصلۀ زمانی حدود ۱۶ سال منتشر شده است و با توجه به این موضوع میتوان مراحل تغییر و تحول ادبی داستاننویسان پرکار جُنگ را به خوبی رصد کرد. …


دانلود از کافه بازار
